Μία συναυλία για φιλανθρωπικό σκοπό στην υγεία του David Prudent

Dagoba - By Night (Album Review)

"Η Φαντασία μας πετάει και εμείς είμαστε η σκιά της πάνω στην Γη"

~ Vladimir Nakobov ~

Πάνε περίπου δύο χρόνια , από τότε που ο Shawter ξεκίνησε στο προσωπικό του Studio την παραγωγή για τον διάδοχο του "Black Nova" με τίτλο "By Night" , το οποίο πάνε 3 μήνες που κυκλοφόρησε επίσημα μέσω της Napalm Records, το δισκογραφικό συμβόλαιο που ήρθε και έκανε τους Dagoba , να "Μετακομίσουν" από την Century Media Records στην Αυστριακή εταιρεία. Οι Γάλλοι Groove/Modern Metallers , αποφάσισαν να ξεφύγουν από τα κλασικά συνηθισμένα ηχοχρώματα που είναι επηρεασμένα έντονα από τους Fear Factory και να πειραματιστούν σε κάτι πιο μοντέρνο , έχοντας κατά νου στα Eagle Black Studio να συνδυάσουν την Γκρούβα με τον Electro/Techno ήχο , καθώς στιχουργικά έχουν αρχίσει να κινούνται σε πιο Cyberpunk/Supernatural θέματα και είναι έτοιμοι , να μας βάλουν σε ένα όνειρο που μοιάζει με ταινία φαντασίας!

Ας ξεκινήσουμε λίγο ανάποδα και θα αναφερθώ στο εξώφυλλο , ένα σκοτεινό εξώφυλλο , με έναν λύκο να παραμονεύει δίπλα από μία Lamborghini! Ενδιαφέρον ο συνδυασμός να συνδέσουν τον Λύκο που είναι έτοιμος να επιτεθεί με την απληστία και την Καλοπέραση , μετατρέποντας τον άνθρωπο σε ένα ζώο γεμάτο από θυμό και ένας τίτλος που παραπέμπει προς τον σκοτεινό κόσμο της Νύχτας! Απλό , λυτό , ξεκάθαρο και όμορφο με τα ψηφιακά χρώματα να ταιριάζουν καταπληκτικά στο όλο Concept του Cover Art!

Για να μπούμε στο Mood του υπερφυσικού Cyberpunk με το εναρκτήριο "Neons" , ένα κομμάτι που θυμίζει σίγουρα ένα κλασικό Μπιτάκι που ακούς σε κάποιο Nightclub και χορεύεις σε ξέφρενους ρυθμούς , με την κιθάρα να δίνει μία ιδιαίτερη νότα , η οποία μετατρέπεται σε μία ωραία ατμόσφαιρα που θυμίζει ένα ταξίδι στον Γαλαξία και στην πορεία συνοδεύει τον παρορμητισμό του δυναμικού "The Hunt" , το Single που στάθηκε ως προπομπός της νέας τους δουλειάς. Επιθετικό με μία κιθάρα επιθετική να συνδυάζεται πολύ καλά με την Growl χροιά του Shaw , μαζί με τα Drums του νεαρού 24χρονου Theo Gendron , για το οποίο είναι αξιέπαινο να συμπεριλαμβάνεται στο Line Up , μίας μπάντας που συμπληρώνει 20 χρόνια ζωής σχεδόν! Ένας Drummer που υπόσχεται πολλά και βρίσκεται στο άνθος της καριέρας τους , καθώς ο τρόπος που παίζει Drums , δείχνει αρκετά συγκροτημένος με την γκρούβα , την οποία φημίζονται οι Dagoba.

Διαπιστώνω σε αυτό το σημείο , πως πλέον κυριαρχούν περισσότερο οι καθαρές φωνές , παρά οι πιο Brutal φωνητικές ικανότητες. Πράγμα που πιθανότατα να ξενερώνει τον κόσμο του Groove Metal ήχου , καθώς είναι δύσκολο να συνηθιστεί ο συνδυασμός Groove & Modern Metal και Pop φωνητικών μαζί με τα Synth Στοιχεία , τα οποία δίνουν έναν πιο θα χαρακτηρίσω "Pop/Modern Metal" χαρακτήρα , παρά έναν πιο Groove Metal όπως στάθηκε επάξιο το "Black Nova". Επικροτώ το γεγονός ότι οι Γάλλοι από το Marseille , κατάφεραν να ξεπεράσουν την στασιμότητα της γκρούβας και να ψαχτούν σε πράγματα που δίνουν στον κόσμο εικόνες από Cyberpunk κινηματογράφο η και σε πιο Blade Runner Style , κάτι που είναι φανερό από τα Video Clip που μας έδωσαν!

Σειρά έχει το Sunfall.... Η καλύτερη στιγμή του δίσκου για μένα , καθώς πολλά σημεία με κάνουν να νοσταλγώ τις παλιές καλές ρίζες του πιο Γκρουβάτου ρυθμού , σε έπη όπως το The Things Within , το οποίο και θεωρείται ίσως ένα από τα καλύτερα κομμάτια που γράψανε στην καριέρα τους. Ο συνδυασμός Modern & Groove Metal φέρνει εδώ ένα πιο Heaven And Hell Style , καθώς Growl & Clean Vocals έρχονται σε "Σύγκρουση" και δημιουργούν το δικό τους "Κρεσέντο" και σου δίνει το συναίσθημα ότι πραγματοποιείται μία σύγκρουση πλανητών , η οποία οδηγεί σε ένα Big Bang, ενώ το BellFlower Drive δίνει μία συνέχεια εξαιρετική καθώς μελωδία και γκρούβα συγχρονίζονται μαζί και δημιουργούν ένα όμορφο μοτίβο , ενώ υπάρχουν σημεία πιο Prog!

Πέφτουν οι τόνοι , χαλαρώνουν και σειρά έχει ίσως το πιο εμπορικό κομμάτι του δίσκου , ο λόγος για το "On The Run" , στο οποίο είναι η 1η φορά που προστέθηκαν γυναικεία φωνητικά! Έδεσαν τρομερά και θα ήταν ξεκάθαρα το ιδανικό κομμάτι , για να παίζει τέρμα στα Ερτζιανά όπως λέει και μία καλή ψυχή από τον Βόλο!

Σειρά έχει το Break , το οποίο συνοδεύει το City Lights με ένα ηχόχρωμα υποδοχής αρκετά ηλεκτρονικό , ενώ στο καπάκι γίνεται Break και στην πορεία δίνει ρυθμό , ιδανικό για να πας βόλτα με αμάξι στους κεντρικούς δρόμους του Las Vegas . καθώς είναι η πόλη , μαζί με την Νέα Υόρκη που δεν σβήνουν ποτέ και δίνει μία ατμόσφαιρα καταπληκτική και "Νυχτερινή".

Ερχόμαστε τώρα σε έναν συνδυασμό New Wave & πιο Rock ήχου όπου μαζί δίνουν ένα συναίσθημα άφιξης σε ένα νυχτερινό Κλαμπ , κάτι που σου βγάζει το κομμάτι "Nightclub" , μεγάλο σημείο αναφοράς είναι οι καθαρές φωνές που συμπίπτουν πολύ καλά με τα Ηλεκτρονικά στοιχεία και συνδέονται εξαιρετικά με τις μελωδικές κιθάρες!

Σειρά έχει το περίπλοκο Summer's Gone , ένα Alternative/Electro κομμάτι , στο οποίο δόθηκε μεγαλύτερη βαρύτητα στο Synthesizer , ενώ η κιθάρα συνοδεύει ως Ταίρι ιδανικά την ροή του ήχου , δίνοντας έτσι μία πιο ατμοσφαιρική και ταυτόχρονα σύγχρονη αύρα στα ηχοχρώματα της μπάντας , διατηρώντας ταυτόχρονα το βαρύ Motivo του ήχου των Dagoba!

Ο δυναμισμός και απόλυτο Masterpiece του δίσκου , βρίσκεται στο 2ο Single , The Last Crossing , βαρβάτο , δυνατό και ατόφιο Groove όπως πρέπει να παίζεται. Θαρρώ το ιδανικό κομμάτι για να παίξει απ' αυτόν τον δίσκο και να πλακωθείς στα Mosh Pit η να νιώσεις τις "Χλέπες" του Shawter μέσα από τις γουλιές Jack Daniels η νερού που πίνει και πετάει στον αέρα σαν να προκαλείται ένα μεγάλο μπαμ! 

Θυμός , συναίσθημα , επιθετικότητα , τάση για Headbanging και ο διακριτικός ήχος των Synth είναι το σύνολο που δένει τέλεια και σου δίνει το συναίσθημα , ότι βρίσκεσαι στο διάστημα και απολαμβάνεις τα πανέμορφα χρώματα των Γαλαξιών , ενώ τους τίτλους τέλους δίνει το Outro του κομματιού "Stellar", ένα κομμάτι-χαλί που όταν θα ακούσεις , θα σου δώσει την αίσθηση πως βρίσκεσαι σε έναν κόσμο που ηγείται από εξωγήινες δυνάμεις και όλα είναι "Ρομποτικά"..... Αυτό σου δίνουν τα πλήκτρα του δίσκου , που χαρίζουν ένα εξαίρετο φινάλε!

Ανανεωμένο Line Up , πολλά νέα πρόσωπα στην τετράδα τους , καθώς πλέον ο Werther , ύστερα από 21 χρόνια αποχώρησε από τους Γάλλους Groove Metallers , όπως και ο Nicolas Bastos (Ex - Deep In Hate) και γνωστός Drummer ως Session πλάϊ στους θρυλικούς Aborted το 2007.

Αυτές οι δύο "Απώλειες" , έδωσαν πάτημα και τροφή για σκέψη προς κάτι τελείως διαφορετικό. Ένας ήχος που αποτελείται και από Electro και από Pop ήχους και κατέληξε αυτή η γκρούβα να μετατραπεί σε κάτι ακόμα πιο "Εμπορικό" και ίσως πιο αξιέπαινος/Εύκολος να ακουστεί προς το Ευρύ κοινό. 

Κάτι που πρέπει να επισημάνω εδώ και δυστυχώς το έχω παρατηρήσει στην φύση του Μεταλά , είναι ότι οι περισσότεροι Metalheads φοβούνται την "Εξέλιξη" έξω από το κουτί! Υπάρχουν πολλά παραδείγματα και ένα απ' αυτά είναι το γεγονός με το "Somewhere In Time" των Iron Maiden , που όταν αποφάσισαν να βάλουν Synthesizer στα κομμάτια τους , ο κόσμος ξίνισε. 
Πάρα πολύ ωραία , ξίνισες και είναι σεβαστό , γιατί όμως δεν κάθεσαι να το ακούσεις? Επειδή έχει πλήκτρα και Synthesizer? Πολύ θα ήθελα να θυμίσω σε κάποιους λοιπόν ότι κάποια κομμάτια των Judas Priest στο "Painkiller" , περιείχαν πλήκτρα , όπως είναι το "Touch Of Evil" η με το "Endorama" των Kreator η ακόμη και με το "Sleep Of The Angels" των Rotting Christ , το οποίο σνόμπαραν τόσο πολύ οι παλιοί και ερωτώ εδώ...... 
Μήπως θα έπρεπε να σταματήσουμε να είμαστε κάπως "οπισθοδρομικοί" και να κοιτάξουμε να ακούσουμε κάτι διαφορετικό η πειραματικό? Και ας μην μας αρέσει , δεν πειράζει , προσπαθήσαμε τουλάχιστον να το ακούσουμε! 

Ας μην κοιτάμε έξω το δάσος πόσο μεγάλο είναι , γιατί στο μέσα μπορεί να φανεί ότι είναι ένας τεράστιος παράδεισος!

Σε γενικές γραμμές ακούσαμε έναν δίσκο αρκετά πιο εμπορικό , πιο κοντά στο New Wave και το Pop ύφος , με τρομερή γκρούβα , ογκώδεις επιθετικές κιθάρες , οι οποίες παντρεύονται πολύ καλά με το Drumset και τα μπάσα και σε συνδυασμό με την παραγωγή του δίσκου , δίνουν ένα αποτέλεσμα πολύ μελωδικό , που καταλήγει να είναι εντελώς διαφορετικός και δείχνει μία μπάντα που θέλει να "Αναβαθμίσει" τον ήχο της και ίσως να γυρίσει μουσική σελίδα πηγαίνοντας από το πιο Groove , στο πιο σύγχρονο ύφος , κάτι που είναι φανερό από το "Tales Of The Black Dawn" του 2015 και ξεκίνησε έντονα να αλλάζει από την προηγούμενη δουλειά τους!

Η κατακλείδα είναι ότι μιλάμε για ένα Album , που θα μπορούσε πολύ εύκολα να προσεγγίσει μεγάλο εύρος μουσικόφιλων είτε στο Metal , είτε στο Rock , είτε στο Pop. Δεν είναι Modern , δεν είναι Core , αλλά είναι ένα υβρίδιο μεταξύ Pop/New Wave και Groove Metal , το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και σε έναν μικρό βαθμό ως Nu Metall

Εκφραστικό με πολύ φαντασία , μεγάλη επιρροή από Star Wars , Blade Runner και από Video Games Style Cyberpunk! Εν ολίγοις αυτός ο δίσκος θα ήταν ιδανικός για να προστεθεί ως μουσική υπόκρουση σε κάποιο Video Game επιστημονικής φαντασίας η να προστεθεί σε Playlist ενός ραδιοφώνου!

Αυτό είναι το νέο Album των Dagoba , ονόματι "By Night" , ακούστε το είναι αρκετά αξιοπρεπές!

Βαθμολογία: 75%

Για το Rock Da Vinci,
Φαν Βαλ Νουέβο



Σχόλια