Οι Gomgoma στο Rock Da Vinci: "Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τη μέρα που αλλάξαμε τον τρόπο που εκφράζουμε τα ψυχολογικά μας. Τα EP ηχογραφήθηκαν το 2013, εμείς από τα τέλη του 2014 μέχρι και σήμερα κινούμαστε σε πιο death, crust και black metal ήχους. Οπότε πέρα του ότι αν ξαναγράφαμε τα κομμάτια θα χανόταν αυτή η σατανίλα , δεν υπήρχε περίπτωση να αφιερώσουμε πάλι τόσο χρόνο για κάποια κομμάτια που δεν θα ξαναπαιχτούν live."


Μέσα στα υπόβαθρα της Underground σκηνής , μέσα από σκοτεινές ρίζες και λάσπη βγαίνουν τα μεγαλύτερα διαμάντια ένα απ' αυτά έχει το όνομα "Gomgoma" , που έχουν ιδρυθεί πριν από παραπάνω από μία δεκαετία και φέτος κυκλοφόρησαν το πρώτο τους Compilation , το οποίο αποτελεί όλα τα κομμάτια που έχουν γράψει! Με αφορμή αυτό και την όλη πορεία τους μέχρι στιγμής , μίλησαν στο Rock Da Vinci και στον Φαν Βαλ Νουέβο σε μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης!

"Σε τούτες τις λασπωμένες ρίζες , υπάρχουν άπειροι μουσικοί θησαυροί και ένας εξ' αυτών το συγκρότημα Gomgoma"


Rock Da Vinci: Παιδιά καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε στο Rock Da Vinci, τιμή μας που σας φιλοξενούμε στο περιοδικό μας , τι κάνετε πως είστε;

Δημήτρης: Ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία. Αν εξαιρέσεις όλο αυτόν τον παραλογισμό και την ηλιθιότητα  που συμβαίνει γύρω μας, είμαστε μια χαρά!

 

Rock Da Vinci: Λοιπόν θα θέλαμε αρχικά να περιγράψετε τον τόπο, τον χρόνο και τον χώρο στον οποίο δημιουργήθηκαν οι Gomgoma.

Δ: Οι Gomgoma δημιουργήθηκαν αρχές του 2010 σε μια βρώμικη, μέσα στη σκόνη υπόγα, που την λέγαμε «στούντιο» κάπου στο κέντρο της Χαλκίδας.  Ένας χώρος 3χ3 τίγκα στην υγρασία.

 

Rock Da Vinci: Πρώτο σας Live Show, το έτος ίδρυσης σας αν δεν κάνω λάθος, το όνομα ήταν της στιγμής για να σας ονομάσουν, πως προέκυψε;

Gomgoma: Το πρώτο live show μας ήταν στα Προπύλαια, σε ένα live υποστήριξης για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο το 2010. Το όνομα προέκυψε σε μια πρόβα, η τότε κοπέλα του πρώην drummer μας που τύχαινε να είναι από την Αίγυπτο, μας άκουσε και στο τέλος της πρόβας απλά είπε την λέξη Gomgoma. (Gomgoma σημαίνει κρανίο στα αιγυπτιακά). Εύηχο, μοιάζει και λίγο σαν όνομα αρρώστιας ή αυτοάνοσου. θέλαμε και εμείς να απλωθούμε σαν αρρώστια πάνω από την underground σκηνή, κόλλησε γάντι.


Rock Da Vinci: Ακούγοντας την μουσική σας , αν μου επιτρέπετε , διαπίστωσα μία μίξη από Crowbar, EyeHateGod, Windhand, την βρώμικη κιθάρα των Entombed στο 3ο έπος “Wolverine Blues” που ήταν ίσως και πιο Sludge κατά την γνώμη μου , πιο Electric Wizard και φυσικά το «άγαλμα» του Heavy MetalBlack Sabbath”! Γενικότερα δεν ξέρω έχετε πολλά στοιχεία που έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τον Λασπωμένο Old School ήχο. Θέλω όμως να μου το εξηγήσετε εσείς, αν ισχύει η όντως είναι κάτι άλλο στην μουσική σας!

Δ: ισχύει 100%. Είμαστε όλοι λάτρεις του σκοτεινού, σκατόψυχου και κοινωνικοκαταστροφικού ήχου. Τα 2 EP είναι το ζωντανό παράδειγμα.

Rock Da Vinci: Πάντως έχετε μία δυναμική του Underground όσον αφορά την μουσική σας, δηλαδή οι ηχογραφήσεις είναι σαν να έχετε ηχογραφήσει όπως στα 90’s, δηλαδή από κασετόφωνο η Μαγνητόφωνο.

Δ: Αν εννοείς ότι πετύχαμε να αποδώσουμε τον «βούρκο» με νότες τότε είμαστε ευχαριστημένοι που το παρατήρησες.


Rock Da Vinci: Promo Cd το 2011 με τίτλο “Sick Theories” και κυριολεκτικά έχετε εξώφυλλο που θα μπορούσε κανείς να τα χαρακτηρίσει λίγο… «Πιασάρικα» αν μου επιτρέπετε για τον χαρακτηρισμό μου! Υπήρξε ένας προβληματισμός επί της πιο «κοινωνικής» θα πω θεματολογίας;

Δ: Τα κομμάτια του DEMO μας “Sick Theories”  που κυκλοφόρησε το 2011 σε 99 κόπιες  (σχεδόν όλα) υπάρχουν και στα 2 επόμενα EP. Το εξώφυλλο  δεν ξέρω αν είναι πιασάρικο, θέλαμε κάτι σκοτεινό και σκατόψυχο. Δεν υπάρχει νομίζω πιο κατάλληλο από τον Baphomet!


Rock Da Vinci: Ίδιο έτος, σειρά εμφανίσεων σε 7Sins & An Club της Αθήνας και αποφασίσατε να γράψετε Cover στο εμβληματικό “Wolverine Blues” των Entombed. Πως και αποφασίσατε να ερμηνεύσετε το εν λόγω κομμάτι;

Δ: Μέγιστη αγάπη όλων μας οι Entombed, ατόφιο, rocknroll / death metal, έπεσε και στην εποχή που αρχίσαμε να αλλάζουμε μουσική κατεύθυνση. Μάλλον αυτή θα ήταν και η αιτία της επιλογής μας, η αλλαγή!

Rock Da Vinci: Περνάνε λοιπόν τα χρόνια και αποφασίσατε φέτος μέσω της F.Y.C Records να κυκλοφορήσετε μία συλλογή με όλα σας τα κομμάτια μέσα. Τι μεσολάβησε στο να πάρετε αυτήν την απόφαση;

Δ: Ο Νίκος (FYC Records) , αδερφός από πολύ παλιά, είχε μια τρομερή ιδέα. Μου λέει, ψήνεστε να κυκλοφορήσουμε τα 2 EP σε μια συλλογή σε κασέτα? Του λέω, πάμε να λογοκριθούμε! Και μερικούς μήνες μετά βγήκε το “Efflorescent Graveyards”.


Rock Da Vinci: Πως προέκυψε το Deal με την FYC?

Δ: Για όλα φταίει ο Νίκος (FYC Records).

Rock Da Vinci: Μιλάμε για μία δουλειά εντελώς DIY πάντως. Πως και δεν σκεφτήκατε να επαναηχογραφήσετε τα κομμάτια σας;

Δ: Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τη μέρα που αλλάξαμε τον τρόπο που εκφράζουμε τα ψυχολογικά μας. Τα EP ηχογραφήθηκαν το 2013, εμείς από τα τέλη του 2014 μέχρι και σήμερα κινούμαστε σε πιο death, crust και black metal ήχους. Οπότε πέρα του ότι αν ξαναγράφαμε τα κομμάτια θα χανόταν αυτή η σατανίλα , δεν υπήρχε περίπτωση να αφιερώσουμε πάλι τόσο χρόνο για κάποια κομμάτια που δεν θα ξαναπαιχτούν live.


Rock Da Vinci: Ποία είναι η ανταπόκριση του κόσμου μέχρι στιγμής και μάλιστα σε μία αποκλειστική κυκλοφορία σε μορφή κασέτας;

Δ: Η αλήθεια είναι ότι παρά πολλοί φίλοι «έτρεξαν» να στηρίξουν την προσπάθεια και την δική μας αλλά το κυριότερο την προσπάθεια του Νίκου, που χάρη στην φλασάρα που έφαγε είδαμε και εμείς τα EP να παίρνουν υλική υπόσταση.

 

Rock Da Vinci: Είστε ένα συγκρότημα που έχει να πραγματοποιήσει live εμφανίσεις εδώ και έξι χρόνια. Τι μεσολάβησε μέσα σε αυτά τα 6 χρόνια και δεν πραγματοποιήσατε Live?


Δ: Πολλές αλλαγές στο line up της μπάντας (στη θέση του drummer συνήθως), υποχρεώσεις, οικογένειές, δουλειές! Νομίζω δεν χρειάζεται να εμβαθύνω, καταλαβαίνεις. Αφήσαμε για λίγο πίσω τους Gomgoma.

 

Rock Da Vinci: Ύστερα από την Πανδημία και τον Κορονοϊό υπάρχουν πλάνα και στόχοι για κυκλοφορία κάποιου δίσκου, πως το βλέπετε;

 

Δ: Δεν υπάρχει λόγος, νομίζω, μια πανδημία, και εφόσον είμαστε όλοι καλά, να μας αποτρέψει να παίζουμε μουσική. Θα θέλαμε κάποια στιγμή να κυκλοφορήσουμε το ντεμπούτο άλμπουμ μας. Είμαστε σε καλό δρόμο. Με τις ευλογίες πάντα του πατέρα Νίκου.

 

Rock Da Vinci: Πάντως πιστεύω ότι είστε μία μπάντα που διατηρεί την νοσταλγία των παλιών εποχών της Old School σκηνής στο πως ηχογραφούσαν!

 

Δ: Δεν θέλαμε καλογυαλισμένο ήχο, ούτε τρακόσια κανάλια για κιθάρες και τύμπανα. Θέλαμε μια μαυρίλα. Όσο πιο απλά τόσο πιο όμορφα.

 

Rock Da Vinci: Παιδιά ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον πολύτιμο χρόνο σας, θα χαρώ να σας δω να προοδεύετε , να σας μαθαίνουν και φυσικά να καταφέρετε να δώσετε βήμα στην παλιά σχολή! Ο επίλογος για το τέλος ανήκει σε εσάς.

 

Δ: Εμείς ευχαριστούμε για την φιλοξενία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Νίκο και την FYC Records, στηρίζουμε και αγαπάμε, είμαστε πλέον ένα κομμάτι της φαμίλιας που δημιούργησε. Έρχονται τρομερά σκηνικά.


Για το
Rock Da Vinci,

Φαν Βαλ Νουέβο


 

Σχόλια