Synteleia - The Secret Last Syllable (Team Album Review)

"When The Stars Were Right , They Could Plunge From World To World Through The Sky ,  But When The Stars Were Wrong , They Could Not Live"

~ H.P Lovecraft ~

Το Underground της εγχώριας σκηνής , φημίζεται για τις πολύ ωραίες κυκλοφορίες που χαρίζει στην Ελληνική κοινότητα και δε άλλο της Black Metal σκηνής. Μία απ' αυτές τις μπάντες που θεωρούνται ως οι θεματοφύλακες του Hellenic Black Metal κινήματος , είναι οι Synteleia ένα συγκρότημα που ασπάζεται την Old School κουλτούρα των 90's και πλέον είναι έτοιμοι να μας ταξιδέψουν σε ένα ακόμα ατμοσφαιρικό Black Metal ταξίδι προς τον κόσμο του Lovecraft και του Cthulu μέσα από το νέο τους πόνημα "The Secret Last Syllable" μέσω της περίφημης Ξανθιώτικης , Floga Records του Γιώργου Φιλιππίδη.

Αλλάζουν τα χρώματα στο εξώφυλλο και από το κόκκινο υπόβαθρο του Debut "Ending Of The Unknown Path" , καταλήγει στο μπλε. Ο τρόπος εικασίας του εξωφύλλου φέρνει πολύ έντονα στο μυαλό μας , ζωγραφιές που δημιουργούσε κανείς με πινέλα και πιο "Απλές" αποχρώσεις φέρνοντας πολύ έντονα στο μυαλό μας , το Ελληνικό στοιχείο, πράγμα που είναι φανερό στο μονόχρωμο λευκό χρώμα στον ναό , ενώ στους Ουρανούς παρατηρούμε μία κλασική "Καταιγίδα" που προκαλείται υπό την άφιξη του Cthulu. 

Σύμφωνα με τον Τραγουδιστή και στιχουργό του συγκροτήματος , George Nyctelios μας εκμυστηρεύτηκε σε μία αποκλειστική συνέντευξη , πως το επερχόμενο πόνημα τους , είναι η συνέχεια του Debut δίσκου τους και ότι έχει πολλά μυστικιστικά σημάδια σε όλο το εξώφυλλο , αυτό είναι λοιπόν το Artwork του Νίκου Τσιόλη , το οποίο συνοδεύει το νέο πόνημα των Πρωτευουσιάνων Hellenic Black Metallers. 

Βάζω τον δίσκο στο Play και έτσι ήρθε η ώρα να απολαύσουμε το σκοτεινό ταξίδι των Synteleia , με εναρκτήριο το πρώτο κομμάτι που δώσανε στην δημοσιότητα , το Tower Of Koth.

Ένα κομμάτι που θα έλεγε κανείς , ότι παραμένει στην φιλοσοφία των πρώτων επιτυχιών των Rotting Christ , αλλά ταυτόχρονα επικρατεί πολύ το Horror στοιχείο τόσο το οπερετικό , όσο και το πιο σκοτεινό που καταλήγει να γίνει πιο έντονο και γρήγορο. Drums πιο σωστά προσεγμένα , μεγαλύτερη ποικιλία τεχνικών και ριφς επιθετικά που σου δινει την αίσθηση μίας πιο ατμοσφαιρικής σύνθεσης που θα μπορούσε να θυμίζει τελετουργία , ειδικά τα διακριτικά πλήκτρα που παίζουν στα ηχοχρώματα του κομματιού.

Emblem Of Yith , ένα κομμάτι που από την αρχή μέχρι το τέλος ξεκινάει με Full επιθετικότητα και σε καθοδηγεί στο να κοπανηθείς σαν τρελός ενώ ταυτόχρονα η παραγωγή από πίσω , δίνει έναν πιο τρομακτικό χαρακτήρα , σαν να βρίσκεσαι στον κάτω κόσμο ένα πράγμα , ενώ η σοπράνο φωνή της Μίνας Μόρφης , δίνουν έναν πιο μελαγχολικό χαρακτήρα στις συνθέσεις που μαζί με τα σόλο κιθάρας , χαρίζουν μία αίσθηση αρκετά ιδιαίτερη στον ακροατή , κάνοντας τον να νοσταλγήσει τα παλιά άσματα των Paradise Lost έως και την εποχή του "Draconian Times"!

Nymph Of The Pyramids Pt I και το ταξίδι συνεχίζεται με ένα πιο ατμοσφαιρικό ύφος και μία μεγαλύτερη ποικιλία φωνητικών που συνδυάζεται με πιο Gothic ατμόσφαιρες και πιο Occult αλλά και με την απόλυτη Cult κουλτούρα που είναι φανερή από τους ψίθυρους μονόλογους που συνδυάζονται πολύ έξυπνα με τις τρομερές σόλο κιθάρες που θυμίζουν παλιούς καλούς Helloween & Iron Maiden!

Προχωράμε στο 2ο μέρος όπου φαίνεται πως αλλάζουν οι ρυθμοί και γίνονται όλο και πιο σκοτεινοί , καθώς το μπάσο δίνει το έναυσμα για ένα πιο επιθετικό ριφ που σου φέρνει το απόλυτο Feeling στην όλη αισθητική με αποτέλεσμα να σου προκαλεί εικόνες από την εποχή του 90. Ενώ το Break που μπαίνει το πλήκτρο και ψιθυρίζει ο Nyctelios , δίνει το απόλυτο 10άρι σε ίσως ένα από τα αγαπημένα μου προσωπικά κομμάτια του δίσκου! Ακούω μία έκρηξη μεταξύ Bathory , Celtic Frost και Cradle Of FIlth (Από τα πρώτα Albums) , ίσως εδώ να ευθύνεται η έντονη παρουσία των σοπράνο φωνητικών και το επιθετικό ριφ!

Προχωράμε στην προσωπικά για μένα καλύτερη στιγμή του δίσκου , το Escaping Atheron..... Απίθανη εισαγωγή αρκετά μελωδική που δένει πολύ όμορφα με το ανερχόμενο ριφ και συνεχίζει το ίδιο μελωδικά και ταυτόχρονα έντονα! Κιθάρα , φωνητικά και απίστευτα τρομερές μελωδίες ταιριάζουν πολύ καλά με το Drumming και το όλο συναίσθημα που σου αφήνει το ηχόχρωμα..... Break για λίγα δεύτερα και από πίσω παίζει ένα πιάνο που σου δίνει την αίσθηση πως ακούμε κάτι σαν "Μονόλογο" , σαν επίκληση στο Cthulu!

Harvest The Forest Επιθετικό από την αρχή με πολύ μεγάλο το συναίσθημα στο ότι όλα είναι μαύρα , ενώ πάρα πολύ έξυπνες είναι οι εναλλαγές στα Drums , κάτι που σε εντυπωσιάζει και καθώς φουντώνει η μαυρίλα , σου δίνει την τάση να κοπανηθείς!!!

Into The Abyss: A Passage To Lns , μία τελετουργία 2μιση λεπτών που επικαλείται την φιλοσοφία του Lovecraft , βρήκα εξαιρετικά έξυπνη την προσθήκη του συναισθήματος ύπαρξης παλιών γνώριμων στο θέμα των Soundtracks παλιών ταινιών όπως είναι ο Jerry Goldsmith , o Trevor Jones , o Zack Hemsey , ακόμη και ο Hans Zimmer.... Είδα μία πολύ όμορφη Occult ατμόσφαιρα , πράγμα που ειλικρινά αρμόζει σε κάθε λάτρη της Black Metal σκηνής.

Προχωράμε στο ομότιτλο κομμάτι... Ένα αρκετά ενδιαφέρον και μελωδικό κομμάτι , που εδώ θυμίζει έναν συνδυασμό μεταξύ Immortal & Bathory. Αισθάνομαι σαν να ακούω το "At The Heart Of Winter" η το "Hammerheart" σε καλύτερη παραγωγή και εξαιρετικά έξυπνη μελωδία που έχει Υιοθετηθεί και εξελίχθηκε σε κάτι πιο "ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ!"....... Τα πλήκτρα που ακούγονται σαν Ψαλμωδίες , δίνουν μία τρομερή νότα , πιο Απόκρυφη και φυσικά.....THE SECRET LAST SYLLABLE! Σημείο που σε ανατριχιάζει και θες να φωνάξεις δυνατά το συγκεκριμένο στίχο με την συνοδεία Headbanging! 

Ένα κομμάτι που ξεκινάει από το πιο μελωδικό και καταλήγει στο πιο επιθετικό και δίνει φινάλε ακόμα πιο τελετουργικό! Το απόλυτο φινάλε για να δοθούν οι τίτλοι τέλους σε έναν δίσκο που αξίζει , αξίζει πολλά!

Τίτλοι τέλους λοιπόν με το Outro του "Omega-Alpha" , ένα φινάλε που έχει την φιλοσοφία του θρυλικού Soundtrack "The Omen" , o λόγος για το εμβληματικό "Ave Satani" του Jerry Goldsmith , ενώ ταυτόχρονα μεγάλο σημείο αναφοράς , είναι οι πιο post πινελιές στις κιθάρες , η οποία καταλήγει να φουντώσει και χωρίς στίχο , θες να κάνεις πιτ και να απολαύσεις το ταξίδι!

Οι Synteleia λοιπόν επιδίωξαν να φύγουν από τα κλασικά μοτίβο της παλιάς σχολής του 90' και να σκεφτούν λίγο πιο έξω από το κουτί συνδυάζοντας βέβαια τις μαύρες ρίζες του Old School Hellenic Black Metal , με τις πιο σύγχρονες και συνάμα τις πιο πειραματικές. Όντως μιλάμε για έναν δίσκο αρκετά ώριμο , σκοτεινό , τελετουργικό , ατμοσφαιρικό και συνάμα πολύ δυνατό!

Μεγάλη εκτίμηση και βαρύτητα δόθηκε στις μελωδίες της κιθάρας όπως και στα σόλο που θύμισαν άλλα πιο Slayer , άλλα πιο Judas Priest και άλλα πιο Iron Maiden. Εάν συγκρίνω τους δύο δίσκους μαζί , θα πω ότι ο νέος δίσκος , είναι ένα σκαλί πιο πάνω για την απόλυτη επιτυχία.

Η Ακουστική που σου βγάζει το όλο συναίσθημα του δίσκου είναι άνω του Μετρίου , με μία πολύ καλή επιλογή στο Mastered κι αναφέρομαι προφανώς στον περίφημο Αχιλλέα Καλατζή (Varathron , Katavasia , Aenaon) του Suncord Audiolab , μία επιλογή ιδανική θα έλεγε κανείς , για να δημιουργηθεί ένας πολλά υποσχόμενος Black Metal δίσκος.

Οι Synteleia , θα μπορούσε να πει κανείς , ότι είναι ο ορισμός του τι εστί Underground Metal μπάντα για την χρυσή εποχή του 90' , τότε που Varathron , Necromantia , Medieval Demon & Rotting Christ μαζί με άλλες πολλές μπάντες του ακραίου ήχου στην Ελλάδα , τα 90's τα μετέτρεψαν σε έναν χρυσό τόμο για την Black Metal σκηνή!

Θεωρώ και το υποστηρίζω , ότι εάν αυτή η μπάντα είχε δημιουργηθεί μέσα στην δεκαετία του 90' , τότε σίγουρα θα είχε ήδη γράψει με χρυσά γράμματα το όνομα της και θα έκανε τεράστια καριέρα στο εξωτερικό , κοιτάζοντας κατάματα τους πατέρες της Hellenic Black Metal σκηνής. Είναι μία μπάντα που ομολογουμένως , έχει αδικηθεί πολύ , έχει παρεξηγηθεί πολύ και κάποιοι πρέπει να καταλάβουν ότι το Black Metal , δεν είναι μόνο οι Rotting Christ , είναι και άλλα συγκροτήματα και καλλιτέχνες , οι οποίοι μπορούν να δημιουργήσουν κάτι δικό τους και να πειραματιστούν με τις ώρες πάνω σε αυτό!

Είναι πολύ χαρμόσυνο να διαπιστώνει κανείς (Ειδικά όταν μιλάμε για οπαδούς που βίωσαν τις εποχές των 80's & 90's) , ότι πολλοί καλλιτέχνες και συγκροτήματα , λειτουργούν ως νοσταλγοί της παλιάς γενιάς , κυρίως για να μαθαίνουν και οι νέοι που δεν έζησαν τις χρυσές αυτές εποχές που άνθισαν τόσο πολύ το Thrash , το Death και το Black Metal!

Η μόνη ένσταση που έχω σχετικά με το νέο δίσκο των Synteleia, είναι πως περιμένω περισσότερη τόλμη και ρίσκο στο να προσπαθήσουν περισσότερο να ψαχτούν και να σκεφτούν πιο σκοτεινά κομμάτια και φυσικά στα Drums , καθώς περίμενα πολύ περισσότερα , η τεχνική υπάρχει αλλά το κομμάτι των τυμπάνων , φαίνεται να έγινε κάπως "Βιαστικά" , όπως και να έχει ασφαλώς υπάρχει βελτίωση , ποικιλία αλλά περιμένω μεγαλύτερη βάση στον ήχο , καθώς σε πολλά σημεία δυστυχώς τα κρουστά ακούγονται λίγο , "Φτωχά" από άποψη ακουστικής!

Ο δίσκος θα είναι επίσημα διαθέσιμος στις 14 του Μάη (Ημέρα της Απελευθέρωσης της Θράκης) σε μορφή CD , ενώ βρίσκονται στα πλαίσια κυκλοφορίας του δίσκου σε μορφή Βινυλίου , ένας Album που αξίζει να ακούσετε , να απολαύσετε και να ταξιδέψετε με αυτό!

Support Hellenic Black Metal Scene!

Αξίζει να αναφέρουμε πως οι Synteleia θα συνοδεύσουν στις 8 Μαϊου στο Temple Athens τους Aherusia , ύστερα από δύο χρόνια συναυλιακής Αδράνειας για να μας μοιράσουν μία πανέμορφη Metal βραδιά!

Βαθμολογία: 75%

Για το Rock Da Vinci,

Φαν Βαλ Νουέβο

----------------------------------------------------------------------------------

“I never ask a man what his business is, for it never interests me. What I ask him about are his thoughts and dreams.”

~ H.P Lovecraft ~

Το σκοτεινό τελετουργικό θα αρχίσει πολύ σύντομα και οι Synteleia θα είναι οι οικοδεσπότες . Ο νέος τους δίσκος είναι προ των πυλών και στο συγκεκριμένο review θα αναλύσουμε τις συνθέσεις που αποτελούν τους άξιους συνεχιστές του “Ending Of The Unknown Path”.

Ο δίσκος ξεκινάει με το “Tower Of Koth”,ένα κομμάτι το οποίο κρατάει έντονες τις ρίζες του Hellenic Black Metal ήχου , παρατηρούνται έντονες επιρροές από Varathron και πρώιμους Rotting Christ , εξαιρετική ατμόσφαιρα προσδίδουν και τα πλήκτρα που θυμίζουν εκκλησιαστικό όργανο. Γύρω στο τρίτο λεπτό ένα εξαιρετικό solo κάνει την εμφάνιση του και το κομμάτι αρχίζει να γίνεται πιο βαρύ , για άλλη μια φορά έχουμε αλλαγή του ύφους με πιο γρήγορα τύμπανα που οδηγούν σε ένα μικρό breakdown και στην συνέχεια στην λήξη του κομματιού. Γενικότερα το κομμάτι δίνει πολύ βάση στην ατμόσφαιρα και σίγουρα αυτό περνάει και στον ακροατή αρκεί αυτός να παρατηρήσει τα μικρά hints τα οποία δίνει η μπάντα.

Συνεχίζουμε με το “Emblem Of Yith”, παρατηρώ ένα όμορφο πάντρεμα Black n’ Roll στοιχείων με πρώιμο ελληνικό Βlack Metal , το κομμάτι υπόσχεται headbanging μέχρι τελικής πτώσης , έντονο horror στοιχείο , ανατριχιαστικά φωνητικά ιδίως κατά την διάρκεια του ρεφρέν και βρίσκω πολύ σωστή την χρήση χορωδίας στο κλείσιμο  του κομματιού αφού ντύνει πανέμορφα το πολύ τεχνικό solo που για ακόμη μια φορά μας χαρίζει η μπάντα.

Τα κομμάτια 3 & 4 είναι μέρη μιας συνολικής σύνθεσης που ακούει στο όνομα “Nymph Of The Pyramids” , στο νούμερο 3 λοιπόν ακούμε το Part 1 το οποίο έχει τον υπότιτλο “The Reign” , ένα άρτιο κομμάτι από την αρχή μέχρι το τέλος μαγευτικό solo για ακόμη μια φορά πιστεύω πως πρέπει να το αναφέρω σε κάθε κομμάτι διότι σπάνια βλέπουμε μπάντες με τόσο συγκεκριμένο ήχο να τολμούν πειράματα , όμως εκτός από τους  πειραματισμούς στην κιθάρα αλλά και τα τύμπανα η μπάντα κλείνει αυτό το πρώτο part με πλήκτρα τα οποία παίζουν μια μελωδία που θυμίζει έντονα το παρακλάδι του Black Metal που ακούει στο όνομα

Dungeon Synth/Dark Ambient.Mπαίνοντας στο δεύτερο part βλέπουμε πως η μπάντα συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο, όμως την εμφάνιση τους κάνουν νέα στοιχεία τα οποία μας δείχνουν την “κατάρα” στην οποία αναφέρονται.

Νούμερο 5 και “Escaping Atheron”, το προσωπικό μου αγαπημένο από τον δίσκο, μελαγχολικό riff, σπαρακτικά φωνητικά και ένα horror στοιχείο το οποίο ακολουθεί την θεματολογία των Synteleia, τι άλλο να ζητήσει κανείς;

“Harvest The Forest”, αν στο προηγούμενο κομμάτι μιλούσαμε για horror στοιχεία αυτό το έκτο κομμάτι θα μπορούσε να είναι άνετα στο soundtrack ενός thriller, εξαιρετική επιλογή στον ήχο των synth για άλλη μια φορά, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ικανή να σου παγώσει το αίμα, το απότομο του κλείσιμο σε προετοιμάζει κατάλληλα για αυτά που θα ακολουθήσουν.

Στην θέση νούμερο 7 συναντάμε το “Into The Abyss – A Passage To Insanity”,ένα instrumental το οποίο αν ρωτάτε την άποψη μου είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον , dark ambient ύφος μια απαγγελία που θυμίζει ξόρκι βγαλμένη από τα βάθη της κολάσεως και επιρροές οι οποίες μου θύμισαν έντονα τις συνθέσεις του Mortiis.

 “The Secret Last Syllable”, από ότι έχετε καταλάβει μέχρι στιγμής διαβάζοντας το παρόν άρθρο, οι Synteleia μέσα από τις συνθέσεις τους στον συγκεκριμένο δίσκο προσπάθησαν να ενώσουν τον κλασσικό ήχο του ελληνικού Black Metal με κάποια άλλα παρακλάδια της μουσικής που αγαπάμε, αυτή η σκέψη που παρέθεσα πριν από λίγο φαίνεται να ισχύει αφού έντονα είναι και τα Thrash στοιχεία σε αυτό το κομμάτι.

“Ω-Α”, έτσι ονομάζεται το κομμάτι με το οποίο κλείνει ο δίσκος των Ελλήνων Βlacksters, αυτήν την φορά το κομμάτι είναι ένας πολύ όμορφος συνδιασμός Black με occult instrumental, εξαιρετική τεχνική στα φωνητικά από τον Nyctelios και ίσως ο πιο σωστός τρόπος για να κλείσει αυτή η κυκλοφορία   

Γενικότερα πιστεύω πως  αυτή η δουλειά ήταν πολύ πιο δομημένη & δεμένη, από τον πρώτο δίσκο του σχήματος πιο ατμοσφαιρική και σιγουρά πιο τεχνική στον τομέα του παιξίματος , σίγουρα αξίζει τον χρόνο σας .

Βαθμολογία : 70%

Για το Rock Da Vinci ,

Μιχαήλ-Άγγελος Διακογεωργίου (Rhodian)