Sakis Tolis - Among The Fires Of Hell (Team Album Review)

"Ο Πολιτισμός είναι μία κίνηση , όχι μία κατάσταση. Είναι ένα ταξίδι , όχι ένα Λιμάνι"

~ Arnold J. Toynbee ~

Ο Πολιτισμός είναι ένα ταξίδι και για πολλούς απεδείχθη , ένα μεγάλο αδιέξοδο , καθώς στα πλαίσια της Πανδημίας , η ελευθερία μας έγινε ένα διαφανές "κλουβί". Ταυτότητες , Μηνύματα και αριθμοί ήταν τα "σύνεργα" που χρειάζονταν για να βγει κανείς έξω είτε για να πάει μία απλή βόλτα , είτε για να ψωνίσει. Συναυλίες , Bars και Studios ήταν σφραγισμένα και δεν μπορούσες τίποτα να κάνεις καθώς ήσουν κλεισμένος στους τέσσερις τείχους , χωρίς να μπορείς να δεις έναν άνθρωπο , να πας κάπου να πιείς έναν καφέ η να διασκεδάσεις με την ψυχή σου έξω. Ο Εγκλεισμός , θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα "Κωσταλέξι" για αρκετούς που βίωσαν έως και κατάθλιψη αυτήν την περίοδο και ένας εξ' αυτών ήταν και ο Σάκης Τόλης , ο οποίος σύμφωνα με πηγές στα πλαίσια του Lockdown , έγραφε υλικό για το πρώτο του προσωπικό δημιούργημα "Among The Fires Of Hell", μία κυκλοφορία βασισμένη σε μία πιο DIY λογική , έχοντας ως "σύμμαχο" σε αυτό , τον Φώτη Μπενάρδο (Nightfall , SixForNine).

Το εξώφυλλο αν έχει προσέξει κανείς , περιέχει την εξαιρετική φωτογράφιση της Στέλλας Μουζή προς τον περίφημο μουσικό , όπου έχει και χρώματα του πολέμου στο πρόσωπο του , τα οποία είναι παρόμοια με αυτά του χαρακτήρα Kratos από το επικό Video Game, God Of War. 

Βλέποντας τα χρώματα αυτά θα καταλάβει δύο πράγματα...... Την κόλαση που έζησε ο Σάκης Τόλης και φυσικά το πείσμα του να παλέψει όλο αυτό που τον εμπόδιζε στο να έχει αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση, εν ολίγοις την "Κατάθλιψη" που βίωσε , πράγμα που θα το αντιληφθεί κανείς που παρακολουθεί φανατικά την καριέρα του περίφημου μουσικού των Rotting Christ , ο οποίος κάνει ένα ελαφρύ διάλειμμα από την πορεία των Black/Dark Metal Βετεράνων δημιουργώντας έναν περισσότερο προσωπικό δίσκο και όχι έναν δίσκο όπως τον έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια!

Εναρκτήριο το ομότιτλο κομμάτι του δίσκου , που ξεκινάει με έναν πιο Gothic χαρακτήρα , ατμοσφαιρικό πρόλογο από τον ίδιο και μία μελωδία που ξεκινάει γρήγορα και ταυτόχρονα απαλά , φέρνοντας στο μυαλό τόσο την νοσταλγία των χρυσών δίσκων που έχουν αναδείξει την Gothic σκηνή στην Ελλάδα , όσο και τις ιδέες που είχε και έχει όσον αφορά την παραγωγή. Ομολογώ πως το δυνατό σημείο του κομματιού , είναι ξεκάθαρα τόσο η αφήγηση , όσο και το σόλο κιθάρας που έγραψε ο ίδιος ο Σάκης!

Την σκυτάλη παίρνει το My Salvation , ένα κομμάτι που θυμίζει αρκετά το αθάνατο "Among Two Storms" , ηχόχρωμα απλό , κλασικό , αλλά η απόπειρα με τις καθαρές φωνητικές ήταν το πιο αδύναμο σημείο του δίσκου και χωρίς καμία ποικιλία μελωδιών , κοινώς ότι ακούγονταν στα Clean Vocals , ακούγονταν ουσιαστικά και στα αφηγήματα , ενώ μουσικά είναι πολύ νοσταλγικό , ενώ από ένα σημείο και μετά ο ρυθμός αλλάζει και μου φέρνει στο μυαλό μία παρόμοια σύνθεση που γράφτηκε στο "The Raven"! 

Αξίζει να σημειωθεί εδώ , πως το εν λόγω τραγούδι , περιέχει πολύ ωραίους στίχους που βασίζονται και στην ροή της ζωής αλλά και στην πραγματικότητα που έζησε κανείς εντός του εγκλεισμού!

Σειρά έχει το πολυαγαπημένο μου "The Dawn Of The New Age" , το οποίο συνοδεύεται από μία πολύ δυνατή μελωδική κιθάρα που σου φέρνει κατά νου τόσο τους δίσκους που έχουν σχολιαστεί έντονα τόσο από τον τύπο , όσο και από τον κόσμο που άκουσε τον δίσκο! Δηλαδή ότι πρόκειται για μία νοσταλγία μεταξύ "Sleep Of The Angels" & "A Dead Poem" με κάποιες μίξεις από το εμβληματικό "Theogonia"! 

Απίστευτη σύνδεση μεταξύ ριφ , ρυθμού , ατμοσφαιρικών ιαχών στα Tempo μαζί με τα Drums που παίζει ο Φώτης , ενώ το φινάλε σε κάνει ξεκάθαρα να θες να νοσταλγήσει το θρυλικό "Irreligious" των Moonspell!

Σειρά έχει κάτι πιο επικό , επιθετικό και ταυτόχρονα Gothic.... Ο λόγος για το Ad Astra , που εδώ μπορώ να ομολογήσω πως τα διακριτικά εφέ της παραγωγής σε συνδυασμό με την κιθάρα του Σάκη , δένουν πολύ όμορφα και δίνουν ένα αποτέλεσμα ενδιαφέρον , αλλά ταυτόχρονα θα ομολογήσω...... Επαναλαμβανόμενο , θα σκεφτεί τώρα κανείς..... Είναι Project , οπότε τον ενδιαφέρει τον Σάκη απλά να εκφραστεί!

We....The Fallen Angels , τίτλος κομματιού - Λογοπαίγνιο θα χαρακτήριζα εγώ , καθώς όποιος ακούει πολύ τους Rotting Christ όλη την δισκογραφία συγκεκριμένα , ο νους του κάθε οπαδού , θα πάει αμέσως στο Υπεραγαπημένο Αθάνατοι Εστέ , ριφς δυνατά , επιθετικά και μία ατμόσφαιρα που σε κάνει να θες να φέρεις στο μυαλό σου τόσο το "Khronos" , όσο και το υπεραγαπημένο "Sanctus Diavolos" του 2004. 

Τίτλοι τέλους με το The Silence , το οποίο κατά κάποιο τρόπο , θα μπορούσε να θεωρηθεί μία αποχαιρετιστήρια "Τελετουργία" , καθώς φωνάζουν οι διφωνίες "Silence , We'll Save Us" , προσπαθώντας κατά κάποιο τρόπο..... Να φέρει το μήνυμα της "Ανθρωποφαγίας" , ότι θέλει να "Αφανίσει" όλο αυτό το "Πισώπλατο ξεκατίνιασμα" που γίνεται σε όλους τους χώρους και ότι ο άνθρωπος γενικά , πρέπει να αρχίσει να τα βρίσκει με το εγώ του και να πιστέψει σε αυτό , κάνοντας κάτι πιο δημιουργικό. 

Σε γενικές γραμμές , ακούσαμε έναν δίσκο - Νοσταλγία για τους παλιούς λάτρης του θρυλικού σχήματος και συγκεκριμένα μία περίοδο που ο Σάκης Τόλης νοσταλγεί σε έντονο βαθμό. Απ' ότι αντιλαμβάνομαι , ο γνωστός μουσικός , ήθελε να δημιουργήσει έναν δίσκο ως έκφραση για όλα όσα βίωσε στην καραντίνα , όπως και το όλο Concept του εγκλεισμού και φυσικά ο προβληματισμός για πολλά ζητήματα της Γης!

Αυτό που ακούσαμε , μπορεί να μην είναι μία δισκάρα , μπορεί να είναι ένα απλά καλό Album και όχι αδιάφορο , είναι όμως όπως και να το κάνουμε , ένας Project δίσκος , που θα μπορούσε κανείς να τον αποκαλέσει και ως έναν ιδανικό δίσκο με έναν πιο "Κινηματογραφικό" ακόμη και πιο "Soundtrack" χαρακτήρα για μία ταινία επιστημονικής φαντασίας κατά προτίμηση! 

Εν κατακλείδι , θα πω ότι είναι ένας δίσκος "Ανακυκλωμένος" θα αποκαλέσω από προηγούμενες κυκλοφορίες , με ιδέες "Σκόρπιες" θα πω , οι οποίες δεν πήγαν χαμένες , ίσα-ίσα τελειοποιήθηκαν και φτιάξανε αυτό το αποτέλεσμα που βρίσκεται στο "Among The Fires Of Hell" και τέλος μία ένσταση που έχω , αφορά την έλλειψη ψαλμωδίας η οποία πιστεύω πως αν είχε τοποθετηθεί , θα είχε δημιουργήσει ένα καλύτερο και πιο επιβλητικό αποτέλεσμα. Τέλος διαφωνώ στην υπερβολική προσθήκη αφηγήσεων , αλλά είναι απόλυτα κατανοητό θα πω από την μεριά μου , προς τον Σάκη , καθώς απ' ότι φαίνεται επέλεξε να πειραματιστεί σε κάτι τέτοιο , απλώς νομίζω ότι στο συγκεκριμένο δίσκο , το παράκανε! 

Εύχομαι ο επερχόμενος διάδοχος του "The Heretics" των Rotting Christ , να κινηθεί σε αυτά τα παλιά λημέρια , να δώσει κάτι πιο σκοτεινό και πιο ατμοσφαιρικό σε όλους εμάς που ακούμε πολλά χρόνια την εν λόγω μπάντα! Ο δίσκος είναι διαθέσιμος στο τωρινό Τεύχος του Ελληνικού Metal Hammer (Τεύχος Μαρτίου 2022).

Βαθμολογία: 65%

Για το Rock Da Vinci,

Φαν Βαλ Νουέβο

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"LET ME SLEEP THE SLEEP OF THE ANGELS,
LET ME DREAM DARKNESS BEAUTY IN AGES"

~ Σάκης Τόλης ~

Νομίζω δεν υπάρχει πιο κατάλληλη φράση για να ξεκινήσουμε αυτό το review,ο ηγέτης των Rotting Christ (Σάκης Τόλης) είχε την ανάγκη για ένα ξέσπασμα , η επαναλαμβανόμενες καραντίνες του γέννησαν αρνητικά συναισθήματα (όπως και στους περισσότερους ανθρώπους εκεί έξω).

Η κατάθλιψη είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της όμως ο πρωτεργάτης του Ελληνικού Black Metal είχε άλλα σχέδια.

Κυρίες και Κύριοι σας παρουσιάζουμε τον πρώτο Solo δίσκο του Σάκη Τόλη , ‘’Among The Fires Of Hell”.

Ο δίσκος ξεκινάει με το ομότιτλο κομμάτι , μια απαγγελία μας καλωσορίζει και ακολουθεί ένα riff γνώριμο από τα παλιά καθώς ο δίσκος έχει σαν βασικό κορμό τις παλιότερες δουλείες των Christ ‘’A Dead Poem’’ & ‘’Sleep Of The Angels’’.

Ακολουθεί το ‘’My Salvation’’ , στιχουργικά σίγουρα ένα από τα καλύτερα του δίσκου όμως θεωρώ το κομμάτι αρκετά μονότονο , όμορφη αλλαγή στο ρεφρέν το οποίο σου δίνει ένα αίσθημα αισιοδοξίας ( καταλαβαίνεις πως ο Σάκης κατάφερε να βγει από τις ‘’φωτιές’’ που τον έκαιγαν)

Νούμερο 3 και ‘’The Dawn Of A New Age’’  , σε αυτό το κομμάτι το θηρίο ξυπνά , Σάκης Τόλης σε όλο του το μεγαλείο , τρομερός Φώτης Μπερνάρντο πίσω από τα τύμπανα και γενικότερα ένα κομμάτι που οι λάτρεις των Rotting Christ θα έχουν στο repeat για πάρα πολύ καιρό.

Συνεχίζουμε με το ‘’Ad Astra’’ (είναι το προσωπικό μου αγαπημένο) , ο ήχος του κομματιού δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αλλαγή παραμένουμε στα γνωστά gothic χωράφια των Christ , το riff είναι μαγευτικό και το μόνο που με χάλασε στο συγκεκριμένο είναι η τελευταία απαγγελία θεωρώ πως ο δίσκος έχει ήδη αρκετές με αποτέλεσμα να κουράζει αρκετούς ακροατές .

‘’We…The Fallen Angels’’, το μοτίβο επαναλαμβάνεται και εδώ όμως με πιο έντονα τα μελωδικά στοιχεία και ιδιαίτερα στα φωνητικά, ο Φώτης έχει χρησιμοποιήσει ένα πολύ ωραίο εφέ στην φωνή του Σάκη το οποίο σου δίνει την ψευδαίσθηση μιας ορχήστρας, δυστυχώς όμως βρήκα και αυτό το κομμάτι κάπως επαναλαμβανόμενο.

‘’The Silence’’, το κομμάτι με το οποίο κλείνει ο δίσκος είναι εξαιρετικό, νομίζεις πως βρίσκεσαι σε μια τελετουργία η οποία έχει σαν μόνο σκοπό να διώξει πάνω από τα μέλη της ό,τι τα βασανίζει, ο στίχος ‘’Silence Will Save Us’’, πιστεύω μιλάει από μόνος του.

Έχοντας ακούσει λοιπόν τον δίσκο ήδη 3 φορές μπορώ να δηλώσω πως σε καμία περίπτωση δεν είναι κακός, όμως σε αρκετά σημεία κάνει μερικές ‘’κοιλιές’’, οι οποίες προκαλούν αλλαγές στο τελικό αποτέλεσμα

Πιστεύω όμως πως κανείς δεν θα κρατήσει τα όποια λάθη έχουν συμβεί σε αυτήν την κυκλοφορία, όλοι οι φίλοι των Christ θα κάνουν ένα όμορφο μικρό ταξίδι πίσω στις πιο gothic εποχές της μπάντας που όλοι αγάπησαν και συνεχίζουν να αγαπούν.

Βαθμολογία : 70%

Για Το Rock Da Vinci,

Μιχαήλ-Άγγελος Διακογεωργίου (Rhodian)