Μία συναυλία για φιλανθρωπικό σκοπό στην υγεία του David Prudent

Spitback - :War Inside My Head: (Album Review)

 


"Μην αφήνεις τον εγκέφαλο σου φυλακισμένο , απελευθέρωσε τον!"

Φόβος μας είναι η ίδια η συνείδηση καθώς μέσα σε μία εποχή γεμάτη από προπαγάνδες , ίντριγκες και πολλές ανασφάλειες και στα πλαίσια της Πανδημίας , οι Λαρισαίοι Nu Metallers , Spitback επιστρέφουν ύστερα από 8 χρόνια με την κατά συρροή δεύτερη ολοκληρωμένη δουλειά τους με τίτλο ":War Inside My Head:" και με αυτό είναι έτοιμοι , δυναμικοί και αποφασισμένοι να ηλεκτρίσουν την ατμόσφαιρα.

Ξεκινάει μία εισαγωγή που θα μπορούσε να θυμίζει και ταινία επιστημονικής φαντασίας η κάποια περιπέτεια που βασίζεται σε κατασκόπους! Τo Intro ονομάζεται "Breath In" και κάπως έτσι υποδέχεται πολύ ωραία το "Life Is Killing Me". To κομμάτι λίγο μου θυμίζει μία μίξη ανάμεσα σε Slipknot , Coal Chamber , Korn & Fear Factory , ειδικά το γκρουβοριφ νομίζω πως είναι χαρακτηριστικό , με τις εναλλαγές των φωνητικών να δίνουν μία ιδιαιτερότητα πιο κάπως Old School αλλά με έναν πιο ώριμο χαρακτήρα στις μουσικές εκφράσεις τους που δίνουν διακριτικές πινελιές/εναύσματα τα πλήκτρα , ενώ οι παραμορφώσεις της κιθάρας κάνουν πολύ φανερή την επιρροή τους στους Pantera!

Again , το κομμάτι για το οποίο θα έλεγε κανείς , πως μπορεί άνετα να σε βάλει σε Mood , Mosh Pit η σε κάποιο Wall OF Death με τον όγκο της κιθάρας που ξεχωρίζει , ενώ το Shame , δίνει εντονότερους ρυθμούς , καθώς όλα ξεκινάνε ήρεμα με τις καθαρές να θυμίζουν λίγο το This Is The New S*** του Marilyn Manson. Θα ήθελα εδώ να'μαι απόλυτα ειλικρινής και αντικειμενικός , διαπιστώνω πως σε 4 κομμάτια υπάρχει η ίδια δομή ήχου, προφανώς είναι η ταυτότητα τους αυτή , αλλά αισθάνομαι σαν προσπαθούν να σε χώσουν σε ένα δυναμικό Mood , ενώ όλα αλλάζουν στο Syndrome , που έχει λίγο πιο Freestyle χαρακτήρα , πιο Ραπ , ο οποίος μετατρέπεται σε ένα πιο Rapcore ιδίωμα , που θυμίζει λίγο τους Body Count , νομίζω αρκετά τρελό!

Face Down , o άνθρωπος που κρύβεται πίσω από μία μάσκα και αποκαλύπτεται μέσα από τις πράξεις του , για το ποίος είναι ο στόχος του. Αυτό νομίζω πως φάινεται από την εγρήγορση των τυμπάνων , τα πιο Scream φωνητικά και την όλη ροή που διαπιστώνει κανείς από τους Λαρισαίους Nu Metallers!

One 2 Seven , ένα Πίτ αρκετά ενδιαφέρον που σε βάζει σε Mood θεριστή!

Έρχομαι τώρα στο προσωπικό αγαπημένο μου Curse Of Everything , εισαγωγή που θυμίζει το "Surfacing" , το "Eclipse" των Dagoba και πολλά άλλα ερεθίσματα που απευθείας σε βάζουν σε ένα Mood να φωνάξεις με όλη σου την ψυχή και να ξεσπάσεις! Άνετα θα μπορούσε να συμπεριληφθεί σε κάποιο Setlist για Live και τέλος νομίζω πως κερδίζει Tips αυτό το έξυπνο και μπερδεμένο στην σύνθεση τους!

Συνέχεια δίνεται στο επίσης αγαπημένο "Fall Apart" , το οποίο διατηρεί την ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη. Ένα πιο Alternative/Nu Metal κομμάτι που θα ήταν ιδανικό για να χωθεί ως βίντεο κλίπ στο μέλλον!

Τίτλοι τέλους με το ομότιτλο κομμάτι "War Inside My Head" , Αργές κιθάρες , Χαρντκορίλα για τα καλά και η απόλυτη μουσική έκφραση που θα μπορούσε να αρμόζει σε ένα τόσο σάπιο σύστημα για να εκφραστούν , ενώ την αυλαία του δίσκου , κλείνει το Breath Out ως ένα Outro!

Λοιπόν σε σύγκριση με πριν περίπου 8 χρόνια , θεωρώ πως αυτό που ακούσαμε ήταν κάτι πιο "Απελευθερωμένο" , δεν ήταν τόσο χύμα όπως ήταν στα πρώτα τους βήματα , καλύτερη παραγωγή , πολύ πιο ώριμοι μουσικά , πιο πολύ γκρούβα που είναι φανερό πόσο πολύ ταιριάζει στο στυλ τους και επίσης νομίζω πως είναι ένα Album που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ένα Album/Τροφή για σκέψη όσον αφορά την ανασφάλεια του ανθρώπου , τους φόβους του και ότι πρέπει να'ναι προσηλωμένος στον στόχο του και όχι στο τι λέει ο καθένας! Ο Καθένας μπορεί να στήσει την δική του προπαγάνδα για να λασπώσει την ψυχή του άλλου!

Πανέξυπνη η ιδέα με τον τίτλο έχοντας ως αρχή και τέλος την Άνω-κάτω τελεία σαν να είναι "κοριός" , πολύ ενδιαφέρουσα η θεματολογία , πολύ κοντά σε αυτό που θέλουν να δείξουν και νομίζω πως κατάφεραν να κάνουν ένα μεγάλο βήμα και σαφώς να εκφραστούν πιο σωστά και πιο τίμιο! Ένα Album , Classic Nu Metal όμως ένα σκαλί πιο πάνω για τους Λαρισαίους Nu Metallers! 

Πάμε για τα καλύτερα , πάμε πιο δυναμικά και αυτό είναι άλλη μία μουσική σπίθα στο ότι , δεν πρόκειται να το βάλουν κάτω και θα συνεχίσουν να εκφράζονται χωρίς φόβο!

Η μόνη ένσταση μου , θα έλεγε ότι είναι στο ότι περίμενα περισσότερη ένταση στην κιθάρα και περισσότερο πειραματισμό στις συνθέσεις τους! Σίγουρα αρκετά καλό, σίγουρα βελτιωμένο με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο χύμα , όπως ήταν πριν 8 χρόνια , αλλά νομίζω ότι έχουν προοπτικές να φτιάξουν κάτι ακόμα πιο δυνατό στα επόμενα χρόνια! Αυτό είναι μόνο η αρχή για την εξέλιξη μίας μπάντας , με πολλές προοπτικές και μέλλον!

Άλλη μία μουσική υπογραφή από την Θεσσαλία και συγκεκριμένα την λατρεμένη Λάρισα! "War Inside My Head" , ένα Album με τάσεις για ξυλίκι και την απόλυτη γκρούβα που θα έλεγε κανείς ότι αρμόζει σε έναν δίσκο , ιδίως για τα Ελληνικά δεδομένα , είναι μία πολύ καλή προσπάθεια!

Support Greek Metal Scene , το χρειάζονται οι μπάντες της εγχώριας σκηνής!

Βαθμολογία: 75%

Για το Rock Da Vinci,
Φαν Βαλ Νουέβο



Σχόλια