The Buzzdealers - Blooming (Album Review)

 "Α ναι. Αυτό. Η αμαρτία του να είσαι χαρούμενος ή ενθουσιασμένος."

~ Κάθεριν Ράιαν Χάιντ ~

Το «ταξίδι» ενός άλμπουμ ξεκινάει...πριν ακόμη πατήσεις play. Το artwork παίζει πάντοτε σημαντικό ρόλο και οι πρώτες εντυπώσεις (πρέπει να) μετράνε στην μουσική. Πιστό στα παραπάνω, το cover του Blooming σου δίνει το ερέθσιμα εκείνο που χρειάζεσαι για να προετοιμαστείς για την «περιπέτεια» που σε περιμένει...

Το Like an Old Song, αποτελεί μια εκρηκτική εκκίνηση στο άλμουμ, σαν high-speed car-chasing σκηνή σε χολυγουντιανή ταινία δράσης. Γρήγορο tempo και μουσική που σε αναγκάζει να «χτυπιέσαι» ρυθμικά. Το κομμάτι είναι ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό. Τα ηνία παίρνει το Electrocution , διατηρώντας «ηλεκτρική» την ατμόσφαιρα. Η αλλαγή ύφους πριν το σόλο, οι τροπικές πινελιές και τα ενδιαφέροντα φωνητικά δημιουργούν ένα «χορταστικό» αποτέλεσμα.

Μπορεί τα επόμενα δύο κομμάτια (Sweaty Moves και Sling) να μην μου έδωσαν την ίδια έξαψη που ένιωσα με τα προηγούμενα, αλλά το ύφος παραμένει έντονο και συναρπαστικό. Ειδικά τα τελευταία 30 δευτερόλεπτα του Sling με επανέφεραν στην σκηνή καταδίωξης που ανέφερα και παραπάνω. Στη συνέχεια, το πιο «συναισθηματικό» So Divine μου προσέφερε αυτή την μικρή ανάσα που χρειαζόμουν για να μπορέσω να ανταπεξέλθω στη συνέχεια. Το ξεχωρίζω από το υπόλοιπο άλμπουμ, καθώς δημιουργεί ένα κάπως πιο χορευτικό αποτέλεσμα, μένοντας συνεπές στο ύφος που μέχρι στιγμής έχει «χτίσει» το συγκρότημα, ίσως και με επιρροές από κάποια κομμάτια των Arctic Monkeys.

Με τη σειρά τους, ακολουθούν τοWho's Gonna Save my Roll  και το Sex Me , δύο καλογραμμένα κομμάτια με δυνατά riff, ενδιαφέροντα φωνητικά και ανεβαστική διάθεση, αλλά που, προσωπικά, δεν με εντυπωσίασαν... Το ίδιο αδιάφορο μου φάνηκε και το Hypersonic Jaunt. Κάποιος πιο αυστηρός θα μπορούσε να πει οτι το άλμπουμ κάνει μια «κοιλιά» σε αυτό το σημείο, με πιο generic και προβλέψιμες (σε σημεία) μουσικές επιλογές... Ακόμα και έτσι, όμως, το συγκρότημα προσφέρει δυνατά σόλο και ένα «δεμένο» ηχητικό αποτέλεσμα.

Θυμάστε, όμως, την παρομοίωση που έκανα πιο πάνω για την καταδίωξη; Φανταστείτε τώρα ότι έχετε ξεφύγει, είστε μόνοι σας σε κάποιο βουνό και απολαμβάνετε ένα τσιγάρο πάνω στο καπό του αυτοκινήτου σας...αυτό είναι για μένα το Pretty Maze! Ο ιδανικός και καθαρτικός επίλογος στο «ταξίδι» του άλμπουμ. Έξτρα πόντοι δίνονται σίγουρα για την προσθήκη της τρομπέτας που ταίριαζε απόλυτα με το κλείσιμο αυτής της «περιπέτειας».

Ως σύνολο, το άλμπουμ ήταν απόλαυση! Ο ήχος και το ύφος ήταν αψεγάδιαστα. Το συγκρότημα φαίνεται οτι δούλεψε σκληρά για να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα που θα «ταξιδεύει» τον ακροατή. Με εξαίρεση, ίσως, την «κοιλιά» στην μέση, το Blooming θα αποτελέσει ένα άξιο σύντροφο στις προσωπικές μου βόλτες με το αμάξι και έναν σπουδαίο λόγο για να περιμένω υπομονετικά να αρχίσουν οι live εμφανίσεις.
Με δύο λέξεις: εξαιρετική δουλειά!


Βαθμολογία: 72/100
   
Για το Rock Da Vinci,
Γιάννης Δελλής