Lemmy Kilmister: Ο θρύλος που πέθανε πριν από πέντε χρόνια αλλά πάντα θα ζει στην καρδιά μας (24/12/1945

"WE ARE MOTORHEAD AND WE PLAY ROCK N ROLL"

"We Are Motorhead And We Play Rock N Roll" , ήταν πάντα η αθάνατη ατάκα που συνόδευε κάθε συναυλία των μεγάλων βρετανών Motorhead καθώς παρουσίαζε ο Lemmy... Ας γυρίσουμε όμως τον χρόνο πίσω στο 1945.

Born To Lose , Live To Win

Ο κανονικά ονοματέως Ian Fraser Kilmister γεννήθηκε την παραμονή Χριστουγέννων το 1945 στο Μπάρσλεμ του Σταφορντσάϊρ της Αγγλίας από κει ξεκίνησε η ροή της ζωής του. Οι γονείς του χώρισαν πολύ σύντομα και πιο συγκεκριμένα τριών μηνών και αναγκάστηκε να μείνει με την μητέρα και την γιαγιά του. Λίγα χρόνια αργότερα, η μητέρα του παντρεύτηκε τον ποδοσφαιριστή της Πλύμουθ Αργκάιλ, Τζορτζ Ουίλις πράγμα που έκανε τον αποθανών μουσικό να αναγκαστεί να μείνει με τον πατριό του και τα δύο του παιδιά. Φοίτησε στο σχολείο Ysgol Syr Thomas Jones, όπου εκεί του έδωσαν το παρατσούκλι "Lemmy" λόγω της φράσης "lend me" που χρησιμοποιούσε για να ζητάει δανεικά χρήματα.

Let's Rock!

Σε εφηβική ηλικία ξεκίνησε να παίζει κιθάρα, αφού είδε τους Beatles live από κει επηρεάστηκε καθώς έβλεπε τον μεγάλο John Lennon να παίζει κιθάρα , έτσι στην συνέχεια εντάχθηκε στους The Sundowners.

Στα 17 του χρόνια, μετακόμισε στο Στόκπορτ μαζί με την κοπέλα του, Κάθι, με την οποία έκανε ένα γιο. Εκεί, έγινε μέλος των Rainmakers, των The Motown Sect και το 1965, εντάχθηκε στους The Rockin' Vickers με τους οποίους κυκλοφόρησε τα σινγκλ "Zing! Went the Strings of My Heart", "It's Alright" και "Dandy" μέσα σε ένα χρόνο μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CBS".

Το 1967, μετακόμισε στο Λονδίνο και συγκατοίκησε με τον David Noel Redding, μπασίστα του σχήματος του Jimi Hendrix. Ο Lemmy ξεκίνησε να δουλεύει σαν μεταφορέας του προαναφερθέντος συγκροτήματος, ενώ το 1969 κυκλοφόρησε το δίσκο "Escalator" με τους Sam Gopal. Στη συνέχεια, έγινε μέλος των Opal Butterfly οι οποίοι διαλύθηκαν ένα χρόνο αργότερα.

Η άφιξη του στους Hawkwind

Το 1972, έγινε μέλος του space rock συγκροτήματος Hawkwind, μαζί με το ντράμερ Simon King. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στη φιλανθρωπική εκδήλωση "Greasy Truckers" και συμπεριλήφθηκε στη συλλογή "Greasy Truckers Party", με το Single του τραγουδιού "Silver Machine" να ανεβαίνει στο # 3 των βρετανικών τσαρτ, όντας η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος.

Ακολούθησε ο δίσκος "Doremi Fasol Latido" το οποίο σκαρφάλωσε στο # 14, αλλά ακόμη μεγαλύτερη ήταν η επιτυχία του "Space Ritual" το οποίο μπήκε στο Top-10, ωθούμενο από την επιτυχία του Single "Urban Guerrilla". Το 1974 περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική και ηχογράφησαν το άλμπουμ "Hall of the Mountain Grill", ακολουθούμενο από το "Warrior on the Edge of Time" στις αρχές της επόμενης χρονιάς. Κατά τη διάρκεια άλλης μία αμερικάνικης περιοδείας, ο Lemmy συνελήφθη για κατοχή αμφεταμίνης όταν περνούσαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Καναδά και οι Hawkwind τον απέλυσαν, αντικαθιστώντας τον με τον μπασίστα των Pink Fairies,Paul Randolph.

WE ARE MOTORHEAD!

1975 - 1982

Οι Motörhead ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1975. Μία από τις πρώτες αναφορές για το συγκρότημα ήταν στα τέλη εκείνης της χρονιάς, όταν ένας κριτικός τους χαρακτήρισε ως την χειρότερη μπάντα του κόσμου. Ο Ian Kilmister ή Lemmy (φωνητικά, μπάσο), αμέσως μετά την εκδίωξη του από το συγκρότημα των Hawkwind αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό του συγκρότημα με την ονομασία Bastards. Προσέλαβε τον πρώην κιθαρίστα των Pink Fairies, Larry Wallis και τον Drummer Lucas Fox και αφού ο μάνατζερ του τον έπεισε να αλλάξει την ονομασία του συγκροτήματος σε Motörhead, ξεκίνησε κάποιες ηχογραφήσεις στα Rockfield Studios στη Βόρεια Ουαλία. Οι ηχογραφήσεις αυτές κυκλοφόρησαν τρία χρόνια αργότερα και αφού το συγκρότημα είχε γίνει διάσημο, με την ονομασία On Parole. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ο Συνιδρυτής του συγκροτήματος απολύθηκε και στη θέση του ήρθε ο περίφημος Drummer , Phil "Philthy Animal" Taylor. Επίσης, ο Larry Wallis παραιτήθηκε όταν τον Φεβρουάριο του 1976, ο Lemmy προσέλαβε τον Fast Eddie Clarke για να συμπληρώσει το σχήμα. Έτσι οι Motörhead συνέχισαν και έγιναν διάσημοι με την τριάδα Lemmy / Κλαρκ / Τέιλορ.

Το Δεκέμβριο του 1976 ηχογράφησαν το Single Leaving Here αλλά λόγω συμβολαίων με την United Artists, η Stiff Records δε μπόρεσε να το κυκλοφορήσει. Στις αρχές του 1977, ο Taylor και ο Clarke ήθελαν να αποχωρήσουν από το συγκρότημα και αποφάσισαν να δώσουν μία αποχαιρετιστήρια συναυλία στο κλαμπ Marquee του Λονδίνου, εμφάνιση η οποία τελικά τους έδωσε δύο ημέρες στα Olympic Studios. Οι Motörhead ηχογράφησαν δεκατρία τραγούδια σε δύο ημέρες και η Chiswick Records κυκλοφόρησε το Single Motörhead, τον Ιούνιο του 1977, με τον ομώνυμο δίσκο να ακολουθεί τον Αύγουστο, ανεβαίνοντας στο # 43 των βρετανικών τσαρτ.

Το καλοκαίρι του 1978, οι Motörhead υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την Bronze Records ηχογραφώντας το Single Louie Louie, το οποίο έγινε και το πρώτο κομμάτι του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στα τσαρτ των σινγκλ, όπου έφθασε στο # 68. Στις 25 Οκτωβρίου του 1978, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην τηλεοπτική εκπομπή Top of the Pops, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητα τους.

Στα τέλη Μαρτίου του 1979, κυκλοφόρησαν το δίσκο "Overkill", το οποίο συνοδεύτηκε από τα επιτυχημένα σινγκλ Overkill και No Class. Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 24 στη Μεγάλη Βρετανία και το συγκρότημα περιόδευσε στην πατρίδα του, ενώ το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς δούλεψε πάνω στον επόμενο του δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου με την ονομασία Bomber. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 12, ωθούμενος από την επιτυχία του ομώνυμου σινγκλ το οποίο ανέβηκε στο Top-40. Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη μαζί με τους Saxon και το Δεκέμβριο του 1979, η εταιρεία τους κυκλοφόρησε τις παλιότερες ανέκδοτες ηχογραφήσεις τους, με τον τίτλο On Parole.

Το Μάιο του 1980, οι Motörhead κυκλοφόρησαν το ΕΡ σινγκλ The Golden Years, σπάζοντας για πρώτη φορά το Top-10, αφού έφθασαν στο # 8 της Μεγάλης Βρετανίας. Ακολούθησε το Top-20 σινγκλ του τραγουδιού Ace of Spades τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, συνοδεύοντας το ομώνυμο άλμπουμ, το οποίο ανέβηκε στο # 4 και έγινε χρυσό. Η βρετανική περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε Ace Up Your Sleeve Tour και το συγκρότημα συνοδευόταν από τις Girlschool και τους Vardis.

Το Νοέμβριο του 1980, κυκλοφόρησε το ΕΡ Beer Drinkers and Hell Raisers ανεβαίνοντας στο # 43 των βρετανικών τσαρτ, αλλά ακόμη πιο επιτυχημένο ήταν το ΕΡ St. Valentine's Day Massacre, το οποίο κυκλοφόρησαν το Φεβρουάριο του 1981 σε συνεργασία με τις Girlschool και έφθασε στο # 5. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, οι Motörhead κυκλοφόρησαν το μοναδικό # 1 άλμπουμ τους, το ζωντανά ηχογραφημένο No Sleep 'til Hammersmith, το οποίο συνοδευόταν από το Top-10 σινγκλ Motörhead (Live).

Από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 1981, το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες ανοίγοντας συναυλίες του προσωπικού σχήματος του Ozzy Osbourne. Στις αρχές της επόμενης χρονιάς ηχογράφησαν το πέμπτο τους άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο με τίτλο Iron Fist, φθάνοντας στο # 6, ενώ το ομώνυμο σινγκλ ανέβηκε στο Top-30. Την άνοιξη του 1982, οι Motörhead περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για τελευταία φορά με τον Κλαρκ στη σύνθεση τους.

1982 - 1990

Αντικαταστάτης του ήταν ο Brian Robertson, πρώην κιθαρίστας των Thin Lizzy. με τον οποίο κυκλοφόρησαν το Another Perfect Day , συνοδευόμενο από τα σινγκλ Shine και I Got Mine.

Από το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο του 1983, περιόδευσαν στην Ιαπωνία, την Αμερική και την Ευρώπη, αλλά η συνήθεια του Ρόμπερτσον να φοράει παπούτσια μπαλέτου στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος και η μελωδική αλλαγή του ήχου που προσέδωσε στο συγκρότημα ανάγκασε τους υπόλοιπους να ψάξουν για νέο κιθαρίστα. Τελικά, βρήκαν δύο: τον Φιλ Κάμπελ των Persian Risk και τον Würzel των Army. Το Φεβρουάριο του 1984, ο Τέιλορ παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον πρώην ντράμερ των Saxon, Pete Gill.

Πρώτη ηχογράφηση για το ανανεωμένο συγκρότημα, ήταν τέσσερα καινούρια κομμάτια για τη συλλογή No Remorse η οποία ανέβηκε στο # 14. Μεταξύ αυτών και ένα από τα γνωστότερα κομμάτια τους, το Killed by Death, το οποίο κυκλοφόρησε και σαν σινγκλ φθάνοντας στο # 51, ενώ συνοδευόταν και από βίντεο κλιπ το οποίο έλαβε μεγάλο αριθμό μεταδόσεων από το τηλεοπτικό δίκτυο MTV. Από τα μέσα Νοεμβρίου μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του 1984 περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ στις 28 και 29 Ιουνίου 1985 έπαιξαν δύο συναυλίες στο Hammersmith Odeon του Λονδίνου, για να γιορτάσουν τα δέκα χρόνια ύπαρξης του συγκροτήματος.

Το 1986, το μάνατζμεντ του συγκροτήματος δημιούργησε την GWR Records αφού κέρδισε δικαστική διαμάχη με την προηγούμενη τους εταιρεία, Bronze Records και οι Motörhead κυκλοφόρησαν το Orgasmatron (# 21), με τον Lemmy να φτάνει στο απόγειο της στιχουργικής και φωνητικής δημιουργικότητας του, στο ομότιτλο κομμάτι, ενώ το σινγκλ Deaf Forever ανέβηκε στο # 67 της Μεγάλης Βρετανίας. Στις 16 Αυγούστου 1986, εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ Monsters of Rock μαζί με τον Ozzy Osbourne, τους Scorpions, τους Def Leppard, κ.α. και τον Οκτώβριο περιόδευσαν για άλλη μια φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1987, ο Lemmy συμμετείχε στην κωμική ταινία Eat the Rich και το συγκρότημα ηχογράφησε το ομώνυμο κομμάτι με τον Φιλ Τέιλορ στη σύνθεση τους, ο οποίος επέστρεψε στη θέση του αποχωρήσαντα Πητ Γκιλ. Στις 5 Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς κυκλοφόρησε ο δίσκος Rock 'n' Roll, χωρίς να καταφέρει να μπει στο βρετανικό Top-30 για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια.

Στις 2 Ιουλίου του 1988, οι Motörhead εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ Giants of Rock της Φινλανδίας, εμφάνιση η οποία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς με τον τίτλο No Sleep at All. Ακολούθησε η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, αλλά το συγκρότημα βρέθηκε και πάλι στα δικαστήρια, αυτή τη φορά με αντίπαλο την GWR.

Στα τέλη του 1990, το συγκρότημα υπέγραψε συμβόλαιο με την Epic Records και ηχογράφησε το επόμενο του άλμπουμ στο Λος Άντζελες. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1991 με τίτλο 1916 και συνοδευόταν από το σινγκλ The One to Sing the Blues. Το άλμπουμ έφθασε στο # 24 στην πατρίδα του συγκροτήματος, ενώ το σινγκλ ήταν το πρώτο που μπήκε στο Top-50, από το 1983. Ακολούθησε η ευρωπαϊκή περιοδεία Lights Out Over Europe, ενώ το καλοκαίρι οι Motörhead έπαιξαν στην Ιαπωνία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία για να ακολουθήσει μία μεγάλη περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Judas Priest και τον Alice Cooper.

1992 - 2015

Οι Motörhead αποφάσισαν να συνεχίσουν ως τριμελές σχήμα, με τον Lemmy στο μπάσο και τα φωνητικά, τον Κάμπελ στην κιθάρα και τον Μίκι Ντι στα τύμπανα.

Στα τέλη του 1995, ο Lemmy γιόρτασε τα πεντηκοστά του γενέθλια με μία εμφάνιση στο Whiskey A Go-Go του Λος Άντζελες, με τη συμμετοχή των Metallica, οι οποίοι έπαιξαν διασκευές σε τραγούδια των Motörhead και έφεραν το όνομα The Lemmys. Τον Οκτώβριο του 1996, κυκλοφόρησε το Overnight Sensation, το δεύτερο άλμπουμ των Motörhead μέσω της δισκογραφικής εταιρείας CMC, ενώ συνέχισαν το 1997 με ζωντανές εμφανίσεις σε εντατικό βαθμό παίζοντας στην Ευρώπη μέχρι το Μάρτιο, στη συνέχεια στην Ιαπωνία το Μάιο για να ακολουθήσει αμερικανική περιοδεία μαζί με τους W.A.S.P. και μία ακόμη ευρωπαϊκή περιοδεία το φθινόπωρο.

Στις αρχές του Μαρτίου του 1998, κυκλοφόρησαν 14ο άλμπουμ τους με τίτλο Snake Bite Love, κατά την περιοδεία του οποίου ηχογραφήθηκε ο δίσκος Everything Louder Than Everyone Else. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στην περιοδεία Ozzfest το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς για να συνεχίσει με την βρετανική περιοδεία No Speak With Forked Tongue. Το Μάιο του 2000 ακολούθησε ο δίσκος We Are Motörhead, το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που μπήκε στο βρετανικό Top-100 από το 1992, συνοδευόμενο από το σινγκλ God Save the Queen, διασκευή στο διάσημο κομμάτι των Sex Pistols.

Στα τέλη Αυγούστου του 2000, κυκλοφόρησε το διπλό The Best of Motörhead ανεβαίνοντας στο # 52 στη Μεγάλη Βρετανία με το συγκρότημα να γιορτάζει τα 25 του χρόνια με μία εμφάνιση στο Brixton Academy του Λονδίνου με γκεστ συμμετοχές των Έντι Fast Κλαρκ, Μπράιαν Μέι, Ντόρο Πες, Γουίτφιλντ Κρέιν, κ.α. Η συγκεκριμένη εμφάνιση ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2003 με τίτλο Live at Brixton Academy. Στη συνέχεια περιόδευσαν στην Ευρώπη και την άνοιξη του 2001 ηχογράφησαν το τραγούδι The Game για τον παλαιστή Triple H, με την περιοδεία να ολοκληρώνεται μετά το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς.

Στις 9 Απριλίου του 2002 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Hammered μέσω της Sanctuary Records με το συγκρότημα να περιοδεύει σε Αμερική και Ευρώπη, ενώ τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς έπαιξαν πέντε συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Anthrax, με την τελευταία από αυτές τις εμφανίσεις, στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου να περιλαμβάνει και το προηγούμενο συγκρότημα του Lemmy, τους Hawkwind. Η περιοδεία συνεχίστηκε το φθινόπωρο του 2002 στην Ευρώπη και μεταφέρθηκε το 2003 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εμφανιζόταν μαζί με τους Iron Maiden και τους Dio, τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς.

Στις αρχές Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε σε μορφή πενταπλού CD η συλλογή Stone Deaf Forever! καλύπτοντας όλη την καριέρα του συγκροτήματος μέχρι τότε. Ακολούθησε ο δίσκος Inferno, τον Ιούνιο του 2004 με τους Motörhead να περιοδεύουν στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Sepultura. Την επόμενη χρονιά, κέρδισαν βραβείο Grammy για τη διασκευή τους στο τραγούδι Whiplash των Metallica και περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Μάρτιο μέχρι το Μάιο του 2005, πριν μεταβούν στην Ευρώπη για να γιορτάσουν τα τριάντα χρόνια ύπαρξης του συγκροτήματος με μία δίμηνη περιοδεία. Στο τέλος της χρονιάς μετέβησαν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία όπου πραγματοποίησαν άλλη μία περιοδεία, μαζί με τους Motley Crue.

Το καλοκαίρι του 2006 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Kiss of Death ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-50 για πρώτη φορά από το 1991, για να ακολουθήσει περιοδεία στη Μεγάλη Βρετανία και την Ευρώπη. Την άνοιξη του 2008, οι Motörhead ηχογράφησαν στο Λος Άντζελες το δίσκο Motörizer ανεβαίνοντας στο # 32 της Μεγάλης Βρετανίας και το Top-10 αρκετών ευρωπαϊκών τσαρτ, αλλά αυτό που έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η είσοδος του συγκροτήματος στο Billboard Hot-100 των Ηνωμένων Πολιτειών για πρώτη φορά μετά από 33 χρόνια καριέρας. Τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ Download μαζί με τους KISS και τους Judas Priest, ενώ τον Αύγουστο συμμετείχαν στην περιοδεία Metal Masters μαζί με τους Judas Priest, τους Heaven and Hell και τους Testament.

Ο εικοστός στούντιο δίσκος του συγκροτήματος κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2010 με τον τίτλο The Wörld is Yours, ανεβαίνοντας για δεύτερη συνεχόμενη φορά στις πρώτες εκατό θέσεις του Billboard και για τρίτη συνεχόμενη φορά στις πρώτες πενήντα θέσεις στη Μεγάλη Βρετανία. Το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς οι Motörhead γιόρτασαν τα 35 τους χρόνια με μία περιοδεία στη Βρετανία, για να ακολουθήσει η Ευρώπη το Δεκέμβριο, η Βόρεια Αμερική από τον Ιανουάριο μέχρι το Μάρτιο του 2011, τέσσερις εμφανίσεις στην Αυστραλία από τις 26 Μαρτίου μέχρι την 1 Απριλίου και η Λατινική Αμερική το υπόλοιπο του Απριλίου.

Το Νοέμβριο του 2011 κυκλοφόρησαν σε μορφή CD και DVD το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ The Wörld Is Ours - Vol 1 - Everywhere Further Than Everyplace Else, για να ακολουθήσει ένα χρόνο αργότερα το δεύτερο μέρος με τίτλο The World Is Ours - Vol. 2: Anyplace Crazy As Anywhere Else. Το Φεβρουάριο του 2012 συμμετείχαν στην περιοδεία Gigantour μαζί με τους Megadeth, Volbeat και Lacuna Coil, ενώ το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς περιόδευσαν για άλλη μια φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες ως μέρος του φεστιβάλ Mayhem, μαζί με τους Slipknot, τους Slayer, κ.ά..

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2013, ανακοινώθηκε ότι οι Motörhead ξεκίνησαν ηχογραφήσεις για τον επόμενο στούντιο δίσκο τους. Στα μέσα Ιουνίου δημοσιεύθηκε ότι ο τίτλος του άλμπουμ θα ήταν Aftershock με επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας στις 21 Οκτωβρίου 2013. Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο # 22 του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, την υψηλότερη θέση στην μέχρι τότε δισκογραφία του συγκροτήματος. Παρ' όλα αυτά, η προγραμματισμένη περιοδεία των Motörhead με τους Saxon αναβλήθηκε, λόγω προβλημάτων υγείας του Lemmy. Μετά την καλοκαιρινή περιοδεία του 2014, το συγκρότημα πραγματοποίησε την κρουαζιέρα Motörboat από τις 22 μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου μαζί με τους Megadeth και τους Anthrax.

Ο 22ος δίσκος του συγκροτήματος ανακοινώθηκε ότι θα κυκλοφορήσει στις 28 Αυγούστου 2015 και θα φέρει τον τίτλο Bad Magic. Στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, το Bad Magic σκαρφάλωσε στο # 10 των βρετανικών τσαρτ, όντας το πρώτο Top-10 του συγκροτήματος μετά το Iron Fist του 1982. Επίσης, ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Φινλανδίας, όπως και το Top-40 στο αμερικάνικο Billboard.

Ενώ το συγκρότημα βρισκόταν σε περιοδεία, γνωστοποιήθηκε ο θάνατος του πρώην ντράμερ τους Φιλ Τέιλορ, στις 11 Νοεμβρίου 2015. Παράλληλα, συχνές ήταν οι ακυρώσεις ζωντανών τους εμφανίσεων λόγω προβλημάτων υγείας του Lemmy, αν και το συγκρότημα ξεκίνησε την ετήσια περιοδεία Motörboat, η οποία διήρκεσε από τις 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 2 Οκτωβρίου 2015 και έπαιζαν μαζί με τους Slayer, Anthrax, Exodus, Suicidal Tendencies και Corrosion of Conformity.

Συνεργασίες και αναφορές για τον Lemmy

Ο Lemmy έχει συνεργαστεί με αρκετά συγκροτήματα για τραγούδια ή ζωντανές εμφανίσεις. Κατά τη δεκαετία του '80 συνεργάστηκε και πάλι με τους Hawkwind όπως κάνει κατά καιρούς από τότε. Το 1991, έγραψε τα τραγούδια "Hellraiser", "Desire", "I Don't Want to Change the World" και "Mama I'm Coming Home" για το δίσκο "No More Tears" του Όζι Όσμπορν, ενώ εμφανίστηκε με τους Motörhead στο "WrestleMania 17". Επίσης, το 2004 συμμετείχε στο τραγούδι "Shake Your Blood" από το δίσκο "Probot" του ομώνυμου πρότζεκτ του Ντέιβ Γκρολ και το 2011 στο "Debauchery As A Fine Art" από το "Sensory Overdrive" του Μάικλ Μονρό.

Έχει εμφανιστεί στις ταινίες "Eat the Rich" (1987), "Hardware" (1990), "Airheads" (1994), "Tromeo and Juliet" (1996), "Terror Firmer" (1999), "Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV" (2000) και "Down and Out with the Dolls" (2001).

Στις 15 Μαρτίου 2010 προβλήθηκε για πρώτη φορά το ντοκιμαντέρ "Lemmy" αναφερώμενο στη ζωή και την καθημερινότητα του Lemmy και σκηνοθετήθηκε από τον Γκρεγκ Όλιβερ και τον Γουές Ορσόσκι. Παρουσιάζει συνεντεύξεις με φίλους και θαυμαστές του, όπως ο Όζι Όσμπορν, ο Slash, ο Triple H, ο Λαρς Ούλριχ, ο Ντέιβ Έλεφσον, ο Σκοτ Ίαν, κ.α.

Εκτιμάτε πως έχει επίσης εμφανιστεί στην σκηνή με τους Metallica για να τραγουδήσουν μαζί το Damage Case όπως και με τον Dave Growl συνεργάστηκαν στο κομμάτι "Run Run Rundolph".

Αναφορές έχουν υπάρξει και για τον Triple H. στον οποίο ο Αποθανών θρυλικός μουσικός παραδέχτηκε ότι θεωρείται έμπνευση για αυτόν στο στιχουργικό κομμάτι αλλά και στο θέμα Show γράφοντας ένα κομμάτι για τον υποφαινόμενο Παλαιστή ονόματι "The Game" και "The King Of Kings" (Διαβάστε την πρόσφατη αναφορά του Triple H. εδώ)

Το περιοδικό "Maxim" τον έχει κατατάξει όγδοο στη λίστα με τους "Living Sex Legends", αναφέροντας ότι έχει κάνει σεξ με πάνω από 1.200 γυναίκες. Επίσης, είναι γνωστός για την καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών, αναφέροντας ότι δεν έχει κάνει ποτέ χρήση ηρωίνης, αλλά έχει δοκιμάσει πολλά ναρκωτικά καταλήγοντας στην αμφεταμίνη.

Στο περίφημο Documentary "Lemmy The Legend" ο αναφέρον θρυλικός Chief , μας παρουσιάζει την περιβόητη συλλογή του από τον παγκόσμιο πόλεμο , το οποίο είναι και φανερό εφόσον έχει δηλώσει λάτρης της ιστορίας του Παγκοσμίου πολέμου και έχει γράψει αρκετά αντιπολεμικά κομμάτια η βασισμένα σε ιστορικά γεγονότα.

Αναφορά για τον θάνατο του Lemmy

O Lemmy άφησε την τελευταία του πνοή στις 28 Δεκεμβρίου του 2015 στο σπίτι του στο Λος Άντζελες, στις 16:00 από καλπάζουσα μορφή καρκίνου, τέσσερις μέρες μετά τα 70α του γενέθλια. Οι Motörhead ανακοίνωσαν τον θάνατο του λίγο αργότερα στην προσωπική τους σελίδα στο Facebook. Σύμφωνα με το συγκρότημα, ο καρκίνος είχε διαγνωστεί μόλις δύο μέρες πριν τον θάνατό του.

Φυσιογνωμία που δεν πέρναγε απαρατήρητη, με φαβορίτες, προτεταμένες ελιές στο πρόσωπο, το χαρακτηριστικό μαύρο καπέλο του, την ολόμαυρη αμφίεσή του και τη χαρακτηριστική τραχιά φωνή του, ήταν ένας μουσικός που τα έδινε όλα επί σκηνής και γι’ αυτό το λόγο είχε φανατικούς θαυμαστές σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Το μικρόφωνο στις εμφανίσεις του ήταν τοποθετημένο πάνω από το κεφάλι του, ώστε να τραγουδά κοιτώντας προς τα πάνω.

Ο Λέμι, που έπασχε από καρκίνο του προστάτη, άφησε την τελευταία του πνοή στις 28 Δεκεμβρίου 2015, στο Λος Άντζελες, όπου διέμενε. Η κηδεία του έγινε στις 9 Ιανουαρίου 2016 και μεταδόθηκε απευθείας από το YouTube. Την παρακολούθησαν πάνω από 250.000 αφοσιωμένοι φίλοι του.

Στις 24 Αυγούστου 2016, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Lemmy στο αγαπημένο του μπαρ, το Rainbow Bar & Grill στο Λος Άντζελες.

Οι Ατάκες που ποτέ δεν θα ξεχάσουμε από τον Lemmy

Τέλος δεν θα μπορούσαν να παραλειφθούν οι καλύτερες ατάκες που άφησε μέσα από τις συνεντεύξεις του ο μέγας Lemmy , όπου είναι οι παρακάτω εξής ατάκες:

1. Οι άνθρωποι δεν γίνονται καλύτεροι όταν πεθαίνουν. Απλά μιλάνε για αυτούς λες και ήταν τέτοιοι. Αλλά δεν είναι αλήθεια! Οι άνθρωποι παραμένουν μαλάκες, απλά είναι πεθαμένοι μαλάκες (από το βιβλίο του “White Line Fever”).

2. Το μόνο ενδιαφέρον πράγμα γύρω από τις θρησκείες είναι πόσους πολλούς έχουν σφαγιάσει. είπε στο Louder Than War

3. Οι θρησκείες είναι ηλίθιες όπως και να έχει. Θέλω να πω, μια παρθένος μένει έγκυος από ένα φάντασμα. Ποτέ δεν θα την γλύτωνες με αυτόν τον ισχυρισμό σε ένα δικαστήριο, θα γλύτωνες; είπε στο Radio Metal

4. Προφανώς στον κόσμο δεν αρέσει η αλήθεια, αλλά εμένα μου αρέσει. Μου αρέσει γιατί αναστατώνει πολύ κόσμο. Αν τους δείξεις αρκετές φορές πως τα επιχειρήματά τους είναι βλακείες, τότε ίσως κάποτε, ένας από αυτός να πει «Ωχ, περίμενε ένα λεπτό – Έκανα λάθος». Ζω για να γίνεται αυτό. Σπάνιο πράγμα, σε διαβεβαιώνω (από το βιβλίο του “White Line Fever”)

5. Όσο περνάει η ζωή, καταλαβαίνεις πως οι περισσότεροι άνθρωποι που γνωρίζεις δεν κάνουν ούτε για να σου γυαλίσουν τα παπούτσια. Στενάχωρο αυτό, αλλά αληθές. Ένας καλός φίλος είναι κάποιος που θα σε έκρυβε αν σε καταδίωκαν για φόνο. Πόσους τέτοιους ξέρεις; (The Independent)

6. Δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που πιστεύουν πως αν αγνοήσεις κάτι, αυτό θα περάσει. Πρόκειται για τελείως λάθος αντιμετώπιση – αν το αγνοήσεις συσσωρεύει δύναμη. Η Ευρώπη αγνοούσε τον Χίτλερ για 20 χρόνια. Ως αποτέλεσμα, αυτός σφάγιασε το ένα τέταρτο του κόσμου! (White Line Fever)

7. Δεν θεωρώ πως είναι δίκαιο να κουνάς το πουλί σου επιδεκτικά όταν ο καθένας ασχολείται με τα δικά του πιθανόν να μην θέλει να το δει. (White Line Fever)

8. Αν δεν έκανες τίποτα που σε ευχαριστεί θα ήταν πολύ βαρετή ζωή. Και τι θα κάνεις; Ό,τι είναι ευχάριστο στη ζωή είναι επικίνδυνο (The Independent)

9. Αν νομίζεις ότι είσαι πολύ μεγάλος για να παίξεις rock n’ roll, τότε μάλλον είσαι

10. Αν πρόκειται να γίνεις rock star, τότε γίνε πραγματικά. Ο κόσμος δεν θέλει να δει τον γείτονά του στη σκηνή. Θέλει να δει κάποιον από άλλο πλανήτη. (Rock and Roll Hall Of Fame)

11. Ο κόσμος έχει ξεχάσει ότι το σεξ είναι διασκέδαση. Είναι το πιο διασκεδαστικό πράγμα που μπορείς να κάνεις χωρίς να γελάς. Ο κόσμος το έχει ξεχάσει αυτό. Είναι όλα πολύ σοβαρά. AIDS. Θα πάρεις γονόρροια από μια πίπα. Ε, και; Αυτό είναι το ρίσκο που έχεις να πάρεις. Αν είναι να κάνεις σεξ, κάνε σεξ και να είσαι χαρούμενος με αυτό. Μην ανησυχείς όλη την ώρα. Τα χαλάει όλα. (Rolling Stone)

12. Υπάρχει ένα περιοδικό στην Αγγλία που έγραψε ότι έχω πάει με 2.000 γυναίκες, αλλά δεν το είπα. Είπα 1.000. Όταν το σκέφτεσαι, δεν είναι και τόσο παράλογο. (Spin)

13. Οι άνθρωποι διαλύουν ο ένας τον άλλον με τα χρόνια. Τίποτα δεν σκοτώνει μια σχέση όσο η δέσμευση. (Spin)

14. Ξέρεις ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή; Η αίσθηση του χιούμορ. Την χάνεις και είσαι τελειωμένος. Μέχρι και τα μυαλά σου μπορεί να τινάξεις.

15. Δεν μετανιώνω για πράγματα. Οι τύψεις είναι άσκοπες. Είναι πολύ αργά για να έχεις τύψεις. Το έχεις κάνει ήδη, έτσι δεν είναι; Έζησες τη ζωή σου. Δεν έχει νόημα να εύχεσαι να μπορούσες να το αλλάξεις. (Classic Rock)

16. Ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, σωστά; Το καταλαβαίνεις αυτό όταν φτάσεις στην ηλικία μου. Δεν με αγχώνει. Είμαι έτοιμος για αυτό. Όταν φύγω, θέλω να φύγω κάνοντας αυτό που κάνω καλύτερα. Αν πεθάνω αύριο, δεν μπορώ να παραπονεθώ. Ήταν καλά. (Classic Rock)

17. Ο κόσμος δεν διαβάζει πια. Είναι κάτι το στενάχωρο. Το να διαβάζεις είναι το μόνο που σου επιτρέπει να χρησιμοποιείς την φαντασία σου. Όταν παρακολουθείς ταινίες βλέπεις το όραμα κάποιου άλλου, έτσι δεν είναι; (The Independent)

18. Στην ζωή μου ως τώρα έχω ανακαλύψει ότι υπάρχουν μόνο δύο είδη ανθρώπων: αυτοί που είναι μαζί σου και αυτοί που είναι εναντίον σου. Μάθε να τους αναγνωρίζεις, διότι συχνά μπερδεύεις τους μεν με τους δε.

19. Το να απολυθείς από τους Hawkwind λόγω ναρκωτικών είναι σα να σε πετάνε από το Empire State Buildings επειδή σου αρέσουν τα ύψη.

20. Αν μπορείς να κάνεις τα παιδιά να περάσουν καλά, τότε αυτό είναι το παν. Ξέχνα την τέχνη κι όλα αυτά – είναι βλακείες. Αν μπορείς να προσφέρεις αυτό το ρίγος στην πλάτη ενός παιδιού, τότε αυτό είναι το παν. Όλα τα άλλα είναι βλακείες. Αυτό ήταν το rock n’ roll εξαρχής και από όσο γνωρίζω το ίδιο είναι και σήμερα. Προσπαθώ να τους προσφέρω το συναίσθημα που ένιωσα όταν άκουσα το “All Shook Up” ή το “Good Golly Miss Molly”. Θέλω να προκαλέσω αυτό το ρίγος στις πλάτες τους γιατί είναι το καλύτερο πράγμα που ένιωσα ποτέ. Καλύτερο κι από το να γαμάς…

Ένας από τους μουσικούς πατέρες που με επηρέασε στο θέμα της μουσικής , από την ημέρα που άκουσα για 1η φορά το Killed By Death από το Mp3 της αδερφής μου, από το Back Patch "Bomber" που μου κάνανε δώρο, από το κρεμαστό Snaggletooth που πήρα , απ'όλη την δισκογραφία που'χω ακούσει πάνω από 100 φορές όπως και πολλοί άλλοι! Ο Lemmy ήταν , είναι και θα είναι ο πιο Ειλικρινής μουσικός και κυριολεκτικά ο Άσσος του Rock N Roll!!!

You Are Always Here.... Five Years Without Your Aces!!!

R.I.P Ian Fraser Kilmister (24 December 1945 - 28 December 2015)

"Born To Lose , Live To Win , I Am The Man Orgasmatron And Devil's Grip The Iron Fist"

Rock Da Vinci

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Μία συναυλία για φιλανθρωπικό σκοπό στην υγεία του David Prudent